قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٩ - قانون سى و هفتم و سى و هشتم زندگانى همكارى بر خوبى و تقوا و ترك آن بر گناه و عدوان

٧- حسن بر هم زدن نظام هاى خرافى از راههاى سياسى. چون بلقيس و قوم (ملت او) خورشيد پرست بوده اند.

٨- عدم تجاوز به مال (ثروت و سرمايه) مردميكه به ملت مقتدر تسليم مى شوند. بلقيس پس از ديدن معجزات مسلمان شد و محترم زندگانى كرد.

٩- مراعات مصالح ملى كه بلقيس آن را در اسلام آوردن خود در كنار سليمان عملى نمود.

١٠- لجبازى نكردن در مقابل حقيقت پس از اشكار شدن آن. (بلقيس وقتى معجزات را ديد مانند مردان كار كشته متفكر، بحق و حقيقت و احترام گذاشته، به عقل خود تسليم شد.

١١- وجود نيروهاى خارق العاده در جهان مادى كه عفريت و آصف بن برخيا (الذى عنده علم من الكتاب) آن را ابراز كردند و گهگاهى به سراغ انسان ها مى آيد. ولى اين قانون از غرض اين كتاب بيرون است. و ده قانون ديگر باقى مى ماند.

قانون سى و هفتم و سى و هشتم زندگانى: همكارى بر خوبى و تقوا و ترك آن بر گناه و عدوان‌

وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‌ وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ‌ (مائده/ ٢)

بر نيكويى و تقوى (ترك ممنوعات و به جا آوردن وظايف واجب) همكارى كنيد، نه بر اثم و عدوان و تجاوز.