قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٦ - قانون نود و چهارم زندگانى پشتيبانى از مجرمين و ظالمين

تقديم خيرات و مساعدت به افراد مستمند و جهات عام المنفعه دريغ نورزند و در اخير اين كه به لهو و عياشى مشغول نشده به تبهكارى نپردازند.

وَ ابْتَغِ فِيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا وَ أَحْسِنْ كَما أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَ لا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ (٧٧) (قصص/ ٧٧)

و اعتدال مستمندان كه اگر سعى وتلاش شان مفيد واقع نشده و محروم مانده اند، صبر و حوصله را پيشه نموده به مال حرام دست نيازند و در برابر ثروتمندان تملق نكنند و ذلت نكشند و ارتباط شان با خالقشان برقرار باشد و آرامش روانى را از دست ندهند و از آينده خود مايوس نباشند، كه از مجموع آيات بدست مى آيد.

قانون نود و چهارم زندگانى: پشتيبانى از مجرمين و ظالمين‌

قالَ رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ‌ (قصص/ ١٧)

موسى (ع) به خدا مى گويد كه هرگز پشتيبان مجرمان نخواهم شد. بحران و جاى ديگر مى فرمايد: به ستمكاران اعتماد يا تمايل پيدا نكنيد.

وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ (هود/ ١١٣)

اين قانون سلبى موارد زيادى دارد:

١- رأى دادن براى نامزدان فاسد و حتى خاين رياست جمهورى.