قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣ - قانون دوم زندگانى اعتقاد به روز حساب
زبان حال مومن:
|
به جهان خرّم از آنم كه جهان خرّم از اوست |
عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست |
|
|
نه ملك راست مسلّم نه فلك را حاصل |
انچه در سرّ و سويداى بنى آدم از اوست |
|
|
به حلاوت بخورم زهر كه شاهد ساقيست |
به ارادت بكشم درد كه درمانم از اوست |
|
نكته اخير: ايمان بخالق هر چند يك قانون مهم عقلى زندگانى مى باشد ولى اينكه مومن را به پاى بندى و عمل به قوانين ديگر زندگانى وادار كند مشروط به اين است كه ايمان مذكور عميق باشد، نه ايمان ضعيف و نه نماياندن مجرد اقرار زبانى يا بناى قلبى بوجود خداوند بجاى تصديق عقلى، كه مسلما مغلوب غرايز مى شود و تخلفات اكثر مسلمانان در بسيارى از دستورات قرآن (قوانين زندگانى) در همين راستا بايد تحليل شود و همچنان اعتقاد به معاد.
قانون دوم زندگانى: اعتقاد به روز حساب
باور به رستاخيزى كه مردم از عقايد و اعمال و اخلاق خود حساب پس مى دهند و به ميزان عدالت، مجازات و مكافات مى بينند و اعضاى بدن از شاهدان اين محاكمه عادلانه است وحتى ممكن است جزاى آن وضعى و قراردادى صرف مانند مجازات دولت ها، نباشد و از آثار طبيعى رفتار و