قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٨ - قانون چهارم و پنجم زندگانى تحصيل علم و استفاده از آن

مشكلات آخرت به علم و عمل حل مى شود.

مشكلات دنياى ما به علم و عمل حل مى شود و آيات قرآن بر تحصيل علم و لزوم آن تاكيد مى كند:

از آيات چهارگانه (٣٠، ٣١، ٣٢، ٣٣) سوره بقره استفاده مى شود كه سبب جانشينى (نمايندگى) آدم (و فرزندان او) از خداوند در زمين علم آدم و فرزندان او است. و ملائكه كه علم نداشتند هرچند كه از معاصى به دور بودند نتوانستند مقام نمايندگى را بدست آورند.

بلكه استفاده كامل از عقل هم بدون علم ميسر نمى گردد.

هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ‌ (زمر/ ٩)

آيا آنانى كه ميدانند و آنانى كه نمى دانند برابرند؟ كه نيستند، علم برتر از غير عالم است.

كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى‌ قُلُوبِ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ‌ (روم/ ٥٩) همچنين مهر مى زند خداوند دلهاى كسانى را كه نميدانند. اين آيه مذمت شديدى براى نادانان است.

قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ (يونس/ ١٠١)

بگو نگاه كنيد در آسمانها و زمين چيست؟

آيا اين آيه مسلمان را به كهكشانها متوجه نمى سازد و به علم نجوم امروز اشاره ندارد؟

قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ‌ (عنكبوت/ ٢٠)

بگو در زمين بگرديد و نظر كنيد چگونه آفرينش آغاز يافته؟

آيا اين آيه مسلمانان را تشويق نمى كند كه به ابتداى خلقت فحص كنند آيا مدلول اين آيه مباركه در ذهن انسانهاى آن زمان در مكه خطور مى كرد؟