حرفى كه روان شناس معروف (فرويد) مى گويد كه غرايز خود را تصعيد كنيد، فقط يك شعار است. شعارهاى پوچى كه در اجتماع بشرى يك ذره هم تأثير ندارد، مگر ندرتاً و استثنائاً.

ارزش دين‌

تعديل غرايز سركش بوسيله دين ممكن است و اعتقاد به خدا و روز قيامت را مى خواهد. دين مى گويد: تعديل كردن غرايز اجر دارد. بهشت و دوزخ وجود دارد و زندگانى، ابدى است تا مردم قبول كنند.

خلاصه اين حرفهاى من اين شد كه برعلاوه اين پنج قسم هدايت، دين تنها منبع هدايت گر كليدى است كه براى تعديل غرايز بشرى مفيد است. در قرن نوزدهم تا نيمه قرن بيستم مى گفتند كه ما به دين احتياج نداريم؛ عصر، عصر علم است، دين براى دوره جهالت خوب بود و الآن اسباب و علل اشياء مكشوف شده است و ما به دين محتاج نيستيم و علم بشر را نجات مى دهد.

در قرن نوزدهم حتى تا نيمه قرن بيستم همين نظريه بود تا جنگ اول و دوم جهانى واقع شد، حرص و بخل و تكبر بشر ميليونها نفر را در اين دو جنگ جهانى و جنگهاى ديگر محلى و منطقه اى كه بعد از آن رخ داد كه شايد به پنجاه تا شصت جنگ برسد و ميليونها انسان‌