نمى كند! چراغ را روشن كردم. گربه از اطاق خارج شد و با معومعو به من فهماند كه دنبال من بيا. من هم بدنبال گربه رفتم. گربه از پلّه ها پايين و به طبقه اول رفت و جلوى دَرِ يكى از اتاق ها كه بسته بود ايستاد و به طرف زنجيرى كه با آن در را بسته بودند نگاه كرد، متوجه شدم كه گربه مى خواهد داخل اتاق شود. در را باز كردم و گربه داخل اطاق شد من هم بدنبالش رفتم. ديدم كه بچه هاى گربه داخل اطاق گير مانده اند[١] و هدف گُربه از اين كارها اين بوده كه بچه هاى خود را آزاد كند و به آنان شير و غذا بدهد.

اين هدايت، هدايت غريزى است. خدا او را توسط غريزه اش هدايت مى كند تا بچه هاى خود را شير بدهد تا آنها بزرگ شوند و نسل گربه از بين نرود.

دراين مورد هزاران مثال ديگر هم وجود دارد. من بعنوان نمونه، تنها يكى را بيان كردم.

اين هدايت، هدايت غريزى است كه تمام حيوانات در غريزه و طبيعت حيوانى خود هدايت شده اند و بسوى آن كمالى كه دارند، رهسپار هستند.

[١] . يعنى بچه هاى گربه داخل اتاق بوده و اهل خانه كه مهمانى مى رفتند بدون توجه به بچه هاى گربه دَرِ اتاق را بسته و رفته بودند، گربه هم براى نجات آنها از گرسنگى، برنامه ريزى كرده بود كه من دَرِ اتاق را باز كنم!