عاشورا و اهميت دين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٢ - ٤ ذكر چند نكته (از سخنرانى ايشان در تاسوعاى ١٣٨٩ با تفصيل بيشتر)
|
١ لعبت هاشم بالملك ولا |
خبر جاء و لا وحى نزل |
|
بنى هاشم با حكومت بازى كردند و نه فرشته اى آمده و نه وحيى نازل شده.
اين شعرتصريح به كفرو انكار ريشه دين (كه وحى است) مى باشد.
٢ خورشيدك (شميسة) تاك انگور (كنايه از شراب) برج او ته خمره و مشرق آن دست ساقى و مغرب آن دهن من است. اگر روزى خمر (شراب) به دين احمد (ص) حرام شود، آن را به دين عيسى بن مريم بگير (و به من بده كه بنوشم) پروردگار تو نگفته واى بر شراب خوار، بلكه گفته واى بر نماز خوان!
|
شميسة كرم برجها قعر دنّها |
ومشرقها الساقى و مغربها فمى |
|
|
فإن حرمت يوما على دين احمد |
فخذ على دين المسيح بن مريم |
|
|
ما قال ربك ويل للّذى شربا |
بل قال ويل للمصلّينا |
|
٣ علامه عبدالله بن محمد شبراوى شافعى مصرى در كتاب «اتحاف» خود (ص ١١، چاپ مصر، سال ١١٥٤ قمرى) مى نويسد حاضنه پرستار نقل كرده كه من ديدم يزيد دندانهاى ثناياى امام حسين (ع) را با چوبدستى مى زد و مى سرود:
|
يا غراب البين ما شئت فقل |
إنّما تندب أمراً قد فعل |
|
|
إنّ اشياخى ببدر لو رأوا |
مصرع الخزرج من وقع الأثل |
|
|
لأهلّوا و استهلّوا فرحا |
ثمّ قالوا يا يزيد لا تشل |
|