عاشورا و اهميت دين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦ - فلسفه قيام امام حسين (ع)
و امام حسين (ع) شهيد شده است و حتى اگر خود را بكشيد باز هم امام حسين (ع) زنده نمى شود و يزيد هم مُرده است. چرا شما نشسته ايد و هر روز مردم را بيكار نموده و از امام حسين (ع) صحبت مى كنيد؟
نه اينطور نيست. آنها متوجه حرف هاى ما نمى شوند. محرم براى «فرد» و براى شخص امام حسين (ع) نيست. ما مى دانيم كه حسين بن على (ع) شهيد شد و به بالا ترين مقامات قرب معنوى رسيد و يزيد به پايين ترين دركات غضب خدا رسيده است. ما نه مرده باد به يزيد مى گوييم و نه امام حسين (ع) زنده مى شود. در قضيه كربلا مسأله فرد وجود ندارد. مسأله تاريخى هم نيست كه بگويند شما هزار و چند صد سال به عقب برگشته ايد و مرتجع هستيد كه از هزار و چند صد سال قبل صحبت مى كنيد. مسئله تاريخى براى شيعه مطرح نيست و دانشمندان اهل سنت هم اين موضوع را مى دانند كه قضيه تاريخى در قضيه كربلا وجود ندارد.
روز گذشته (تاسوعاى ١٣٨٨) شوراى اخوت اسلامى افغانستان در تالار سخنرانيهاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص) مجلسى بسيار عالى و باشكوه را برگزار كرده بود كه از صبح تا ظهر ادامه داشت و سخنرانان درباره قيام امام حسين (ع) صحبت كردند.
قضيه، قضيه شيعه و سنى نيست. امام حسين (ع) نواده پيغمبر اكرم (ص) است كه متعلق به تمام مسلمانان است و محبت اهل البيت از