عاشورا و اهميت دين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤ - فلسفه قيام امام حسين (ع)
قصرهاى پادشاهان بنى اميه و بنى عباس شراب وجود داشت. در حال حاضر نيز همين طور است؛ غالب رؤساى جمهور و يا پادشاهان بى دين و لائيك در كشورهاى اسلامى، شرابخوار هستند. رقاص و رقاصخانه ها و انواع فحشاء وجود دارد، بلكه مسأله اين بوده كه يزيد تمام اعمال و جنايات خود را به نام دين انجام مى داد. از آن مهمتر اين بود كه عامه مردم آن زمان به خلافت خيلى اعتقاد داشتند و حرفهاى آنان را به منزله حرف پيغمبر مى دانستند و سخنان آنان را قبول مى كردند و مردم عوام از نيت آنها بى خبر بودند.
يزيد مى خواست بنام دين، ريشه دين را نابود كند. به نظر من در كربلا هدف امر به معروف و نهى از منكر نبوده است، روايتى كه در اين مورد معروف شده است، سند درست ندارد و از جمله مرسلات است. مسأله اين نبوده كه امام حسين (ع) براى امر به معروف ونهى از منكر حركت كند. امام حسين (ع) قبل از حركت، با خود محاسبه داشت و حساب شده حركت كرد و آن اينكه اگر پيروز شوم اين نظام ضد دينى را بر مى دارم و يك نظام اسلامى به وجود مى آورم، اگر كشته شدم بالاخره يزيد رسوا مى شود و مردم اين زمان نيز از يزيد دور مى شوند و ساير مردم دنيا خصوصاً مسلمانان در آينده از حكومتهايى كه شبيه حكومت يزيد است، دور مى شوند.
اينكه مى گويند امام حسين (ع) شكست خورد، درست نيست. قضيه حيات امام حسين (ع) نبوده بلكه امام حسين (ع) آخرين فرد