عاشورا و اهميت دين
(١)
1 سخنرانى عاشوراى 1388
٧ ص
(٢)
نياز انسان به دين
٧ ص
(٣)
جايگاه انسان در نزد خداوند
١٠ ص
(٤)
نقش دين در زندگانى بشر
١٤ ص
(٥)
حكومت يزيد و خطر نابودى اسلام
١٩ ص
(٦)
مطلب مهمتر
٢٢ ص
(٧)
فلسفه قيام امام حسين (ع)
٢٣ ص
(٨)
فلسفه عزادارى عاشورا
٢٧ ص
(٩)
يزيد و يزديت
٣٠ ص
(١٠)
امر به معروف و نهى از منكر يا جهاد؟
٣٣ ص
(١١)
تاريخ عزادارى امام حسين (ع)
٣٤ ص
(١٢)
پيروزى حسين بن على (ع) در نجات دين
٣٥ ص
(١٣)
پيام عاشورا
٣٧ ص
(١٤)
«حسينيت» جاويدان است
٤٠ ص
(١٥)
اوج بندگى خدا
٤١ ص
(١٦)
2 سخنرانى عاشوراى 1389
٤٥ ص
(١٧)
موضوع هدايت
٤٥ ص
(١٨)
انواع هدايت
٤٧ ص
(١٩)
ارزش دين
٥٧ ص
(٢٠)
فلسفه عزادارى
٦٠ ص
(٢١)
نجات دين
٦٤ ص
(٢٢)
ظهر عاشورا
٧٢ ص
(٢٣)
3 سخنرانى عاشوراى 1390
٧٧ ص
(٢٤)
ابعاد قيام حسينى
٧٧ ص
(٢٥)
ظلم ستيزى
٧٨ ص
(٢٦)
طاغوت
٨٣ ص
(٢٧)
معناى يك حديث
٨٥ ص
(٢٨)
موضع گيريها در عاشورا
٨٧ ص
(٢٩)
خطر در كمين بيدارى اسلامى
٨٩ ص
(٣٠)
هشدار
٩٤ ص
(٣١)
عدالت اجتماعى
٩٥ ص
(٣٢)
يك مطلب ديگر
١٠٤ ص
(٣٣)
وضع فعلى افغانستان
١٠٦ ص
(٣٤)
4 ذكر چند نكته (از سخنرانى ايشان در تاسوعاى 1389 با تفصيل بيشتر)
١٠٩ ص
(٣٥)
5 الحاقيه (در مورد كفر يزيد)
١١٧ ص

عاشورا و اهميت دين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٣ - ظهر عاشورا

مى گويد: هَل مِن ناصِرٍ يَنصُرُنِى؟

مى خواهم بگويم همه ما و شما بين خود و خداى خود توبه كنيم كه خدايا از كارهاى بدى كه انجام داده ايم، پشيمانيم و ديگر به خط يزيديت نمى رويم و ما به خط حسينى بر مى گرديم و تا آخر حسينى مى مانيم، همين توبه را به دلهاى خود خطور بدهيد و از كارهاى بد خود پشيمان شويد تا خداوند بر همه ما و شما منت بگذارد و واقعا حسينى شويم.

قضيه عاشورا را كه صحبت مى كنيم مستقيماً بر زندگانى امروزى ما تأثير دارد و پيامش مبارزه در مقابل ظلم است. ما و شما امروز بايد در مقابل ظلم مبارزه كنيم، ملتى كه مبارزه نمى كند و غيرت ندارد به جايى نمى رسد. نه حاكميت ملى دارد نه استقلال سياسى و نه ترقى و شرافت، بلكه هميشه در قفس مستعمره است. ما بايد مبارزه كنيم.

عرض كرد: وقت نماز است. پيام اين است كه در زندگانى دنيا، دين را فراموش نكنيم، نماز را فراموش نكنيم.

حسين (ع) در حالى با اصحاب خود نماز مى خواند كه در اثناى نماز تير مى آيد. شوخى نيست، يكى دو نفر شهيد شدند. اينها خود را براى امام حسين (ع) سپر بلا قرار داده بودند.

يكى از علماى بزرگ حكايت كرده كه من با خود مى گفتم: اينكه اصحاب امام حسين (ع) بدن خود را سپر كرده تا تير به بدن شان بخورد و امام حسين (ع) را محافظت كنند تا نماز بخواند، چندان كار