قبلا بيان گرديد كه انسانها از يكطرف داراى غرايز هستند و از سوى ديگر فطرت و عقل و دين دارند. وجود و حضور اين دو خط در زندگانى انسانها حتمى است؛ وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها، فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها، قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها، وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها.[١]

موسى و فرعون شبير و يزيد		اين دو قوت از حيات آمد پديد
زنده حق از قوت شبيرى است‌		باطل آخرداغ حسرت ميرى است‌
تاخلافت رشته از قرآن گسيخت‌		حريت را زهر اندر كام ريخت‌
تيغ لا چون از ميان بيرون كشيد		از رگ ارباب باطل خون چكيد
نقش الا الله بر صحرا نوشت‌		سطر عنوان نجات ما نوشت‌
تيغ بهر عزت دين است و بس‌		مقصد او حفظ آيين است و بس‌
ماسوى الله رامسلمان بنده نيست‌		پيش فرعونى سرش افكنده نيست‌
رمزقرآن از حسين آموختيم‌		زآتش او شعله ها افروختيم‌
تا قيامت قطع استبداد كرد		موج خون او چمن ايجاد كرد

من به وكالت همه شما مى گويم:

اى صبا اى پيك دور افتادگان‌		اشك ما بر خاك پاك او رسان‌

بايد ما وظيفه خود را در برابر اين دو خط ادامه دهيم و از خط يزيديت دور شويم. در مدتى از عمرم كه من تجربه كرده ام و در روزهاى عاشورا و ماه هاى محرم منبر رفته ام، چه در اينجا، چه در قندهار و جاهاى ديگر، خيلى از جوانها توبه مى كنند و از كارهاى بد

[١] . آيات ٧، ٨، ٩ و ١٠ سوره مباركه شمس