دست بردار نيست، چون عقل به تنهايى قدرت مهار غرايز ما را ندارد تا چه رسد به رونق تكنالوژى، و اگر تسليم غرايز خود گردد دنيا را به آتش مى كشد همانگونه كه امروز دنيا در آتش غرايز انسانها مى سوزد.

نقش دين در زندگانى بشر

اكنون ما در قرن بيست و يكم زندگى مى كنيم و بسيار عجيب است كه ميليونها كتاب نوشته شده، علوم تجربى و علوم انسانى پيشرفت قابل ملاحظه اى داشته و توسعه پيدا كرده است. همانطور كه مى دانيد اكنون ما در كره زمين و در خانه خود نشسته ايم و از طريق تلويزيون، زمين مريخ را نگاه مى كنيم و به كره مريخ مى انديشيم ولى در همين زمين ما و شما امنيت وجود ندارد. استثمار به اوج خود رسيده و استعمار قرن بيست و يكم غير از استعمار قرن نوزده و قرن بيست است. در قرن نوزده اگر استعمارگران كلاه هاى نمدى سر ملتها مى گذاشتند ولى امروز كلاه هاى نايلونى سر مردم مى گزارند كه هرچه دست بزنيم اثرى از كلاه ديده نمى شود و فكر مى كنيم كه موهاى سرمان است وقتى متوجه مى شويم كه كلاه چشمان ما را پوشانده و تا سينه ما رسيده است.

هرچه علوم پيش رفت؛ شيطنت انسان نيز بيشتر شد، ذلت و پستى انسانها زيادتر شد، منطقه گرايى، قوم گرايى، نژاد گرايى، زبان گرايى‌