به هر حال روزى برسد كه تمام خورشيد سرد شود و قرآن مى‌گويد: إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ، بلكه همه ستارگان چنين مى‌شوند: وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ. فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ.

١٣- سنگ‌هاى ساقط شده كه بزرگترين خطر براى زمين پيش‌بينى مى‌شود، اجزاى ستارگان مرده و سرد شده است. يك روز جاذبه عمومى از كار مى‌افتد، كواكب مانند دانه‌هاى تسبيح پاشان مى‌شوند و إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ‌، در آن روز بين اين اجرام سماوى تصادمى به وجود خواهد آمد و صداهاى هولناكى پيدا خواهد شد. الْقارِعَةُ، مَا الْقارِعَةُ وَ ما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ يَوْمَ‌ ... وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ: كوبنده، چه كوبنده‌اى، و چه چيز تو را دانسته مى‌كند (يا تو نمى‌دانى) كه كوبنده چيست؟ روزى كوه‌ها مانند پشم رنگ شده و ندافى شده مى‌گردد.

ضحاها و گسترش روشنايى خورشيد دومين قسم خداوند است، باو ياد شده است:

١- قال الله تعالى: هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً، اگر ضياء در اين مورد جمع وضوء باشد و نه مصدر مفرد[١] احتمال مى‌رود كه اشاره آيه به تركب نور خورشيد باشد. نيوتن فلكى انگليسى در قرن ١٨ گفت نور

[١] . از منجد دانسته مى‌شود ضياء به هر دو معناى مفرد و جمع در عربى استعمال مى‌شود.