تفسير سوره شمس - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٨ - مصاديقى از مفلحين
و گويا قرآن به همين منظور داستان قوم بدكار ثمود را در آخر همين سوره، نقل مىكند كه به عذاب دردناك و عكس العمل خود در همين دنيا مبتلا شدند.
ذكر اين داستان در اين سوره مىشود يك نوع قرينه و شاهد باشد كه فلاحت و خيبت (نوميدى و محروميت) كه بر تزكيه نفس و دسيسه آن مترتب است، تنها و مخصوص به قيامت و دوزخ و بهشت نيست، بلكه در همين دنيا نيز چنين است.
كمال راحتى در همين دنيا در ثروت و منصب و موقعيت اجتماعى نيست بلكه در خدا پرستى و مكارم اخلاقى و بندگى حق است، وقت نفس در هوسهاى حيوانى پنهان شود، و محروميت از راحت نفسى و آسودگى فكرى، گريبانگير آدمى خواهد بود.
مصاديقى از مفلحين:
در سوره مؤمنون براى مفلحان زير شده است:
١- ايمان.
٢- خشوع در نماز (خداپرستى و حضور قلب)
٣- روگردانى از اعمال و گفتار لغو و بيهوده (انضباط اخلاقى)
٤- دادن زكات به مستحقين (كمك اقتصادى به مستمندان)
٥- نگهدارى بر عورت خود (عفت داشتن)
٦- ٧- مراعات كردن امانتها و عهد و پيمانها (تعهد اخلاقى در اجتماع)