(٢) نامى و غير جامد، از قبيل روئيدنى‌ها (نباتات) و حيوانات و انسانها. بطوريكه محسوس است، قسم اول در بقاء وجود خويش به ضميمه كردن و استعمال كردن چيزى احتياجى ندارد.

ولى دسته دوم نميتواند بدون استمداد بر وجود خود تحفظ نمايد.

و به تعبير ديگر رمز حيات اين دسته و بقاء زندگى آنها در همين (استمداد) است. انسان كه از نظر خصوصيات فيزى‌لوژى و بيالوژى خود با ساير طبقات حيوانات فرق فاحشى دارد، و از نظر پسيكولوژى و معنويت و روحانيت هيچ قياسى به آنها نمى‌شود، طبعا زندگى‌اش از همه موجودات نامى فعالتر و قهرا زندگانى او وسيع‌تر است كه لابد نتيجه‌اش شدت و كثرت احتياج او به خارجش بوده، و اينكهى دايره استمداد او را بزرگ‌تر ميگرداند البته ميدانيم چيزهائيكه در حيات انسان مورد احتياج است به آن اندازه از كثرت و وفور نيست كه در استمداد خود از آنها دچار زحمت و كشمكشى نگردد، و به پلان‌سنجى مجبور نباشد بلكه باستثناء هوا كه تنفس انسان را تضمين ميكند و آب (البته بطور غالب) كه عطش و بعضى ديگر حوايج انسان را برطرف ميكند دسترسى به بقيه مواد تابع مقررات خاصى است كه مستلزم رعايت و عنايت خاصى ميباشد و بر اساس همين نكته است كه موضوع اقتصاد براى انسان از مهم‌ترين موضوعات حياتى اوست كه از اولين روز رشد خويش به فكر آنست تا بوسيله برنامه بهترى اقتصاد نيكوترى داشته باشد.

نكته مهم‌

قبل از اينكه ما به برنامه‌هاى معروف اقتصادى اشاره كنيم لازم است يك نكته‌يى را كه مناسب نيست اهمال كنيم تذكر دهيم و آن نكته اينست‌