استفتائات قضائيه و مؤسسه حقوقي وکلاي بين الملل - روحانی، سيد محمد صادق - الصفحة ١٦٣
سؤال: اگر كسى با هر قصد وانگيزه اى ديگرى را با تهديد يا حيله بربايد وهيچ خسارت جانى به وى نرساند مگر اين كه در مدت اسارت، او را از درآمدهاى روزانه و كسب حلال جلوگيرى كند، آيا ضامن درآمدهاى روزانه او است؟ جواب:) باسمه جلت اسمائه (كسى را كه به ناحق اسير گرفته اند، چنانچه اجير بوده براى عملى مانند بنائى وغيره، وبه واسطه گرفتارى نتوانسته عمل كند، كسى كه او را به اسارت گرفته ضامن است.
وچنانچه معامله روى اعمال او نشده است ضامن نيست.
زيرا عمل حر اگر چه ماليت دارد، ولى در صورت عدم وقوع معامله مملوك كسى نيست.
بنابر اين ادله ضمان - كه قاعده اتلاف وقاعده يد، وقاعده استيفاء است، شامل آن نمىشود.
وقاعده لا ضرر، وقاعده احترام، هم مثبت ضمان نيست.
پس ضمان وجهى ندارد، ومقتضاى اصالة البرائة عدم ضمان است.
والله العالم.
(هامش: تاريخ جواب استفتاء: ٢٦ صفر ١٤١٩)