تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات
(١)
مدخل
٥ ص
(٢)
مقدمة چاپ اول
٩ ص
(٣)
در آداب اهل قبور و اوقات آن
١٣ ص
(٤)
در كيفيت زيارت اهل قبور
١٥ ص
(٥)
دعا كردن به اهل قبور
١٨ ص
(٦)
امور مكروه در قبرستان
٢١ ص
(٧)
باب اول در شناختن قبر بعضى از علما وصلحاء تخت فولاد در ذكر قبر پلوى
٢٣ ص
(٨)
در بيان تكيهء آقا محمد كاظم واله
٢٤ ص
(٩)
در ذكر تكيه فاضل سراب وشرح حال او
٢٥ ص
(١٠)
در بيان تكيهء مرحوم آقا مير سيد محمد شهشهانى
٢٨ ص
(١١)
در ذكر تكيهء حاجى محمد جعفر آبادهاى
٢٩ ص
(١٢)
در ذكر تكيهء مرحوم آقا ميرزا ابو المعالى و شرح حال او
٣٢ ص
(١٣)
در بيان قبر مرحوم آقا ميرزا محمد حسن نجفى و شرح حال آن مرحوم
٣٤ ص
(١٤)
در شرح حالات مرحوم آخوند ملا على اكبر اژهاى و مصنفات آن مرحوم
٣٦ ص
(١٥)
در تعيين قبر مرحوم آخوند ملا اسماعيل خاجوئى وشرح حال آن بزگوار
٣٧ ص
(١٦)
در تعيين قبر فاضل هندى و شمهاى از حالات آن بزرگوار و مصنفات او
٣٩ ص
(١٧)
در ذكر قبر مرحوم حاجى ملا محمد نائينى و شرح حال او
٤١ ص
(١٨)
در بيان حال ميرزا رفيعا و مصنفات آن مرحوم و بعضى از علماء و اجلاء
٤٢ ص
(١٩)
در ذكر حال بابا ركن الدين و بعضى از علما و صلحا
٤٣ ص
(٢٠)
در بيان قبر مرحوم شيخ محمد تقى ( ره ) و شرح حال و مصنفات آن مرحوم و بعضى از علما و صلحا و اجلاء
٤٤ ص
(٢١)
در ذكر بعضى از مصنفات مرحوم والد آقا ميرزا محمد هاشم چهارم سوقى
٤٧ ص
(٢٢)
در شرح حال آقا محمد بيد آبادى
٤٨ ص
(٢٣)
در ذكر حال آقا حسين خونسارى و مصنفات آن بزرگوار
٤٩ ص
(٢٤)
در شرح حالات آقا جمال خونسارى و مصنفات آن مرحوم
٥١ ص
(٢٥)
در شرح حال مرحوم حاج ملا حسينعلى تويسركانى و مصنفات آن مرحوم
٥٢ ص
(٢٦)
در شرح حال مرحوم آخوند ملا محمد باقر فشاركى و مصنفات آن مرحوم
٥٣ ص
(٢٧)
در بيان تكيهء آقا رضى و قبر آقا ميرزا محمد باقر پيشنماز مسجد عباسى
٥٤ ص
(٢٨)
در شرح حالات آقا حسين جيلانى
٥٦ ص
(٢٩)
در ذكر بعض مصنفات مرحوم آقا ميرزا محمد باقر چهار سوقى
٥٦ ص
(٣٠)
در بيان تكيهء مير فندرسكى و شرح حالات مير ابو القاسم فندرسكى
٥٨ ص
(٣١)
در بيان كرامتى از مير فندرسكى
٥٩ ص
(٣٢)
باب دويم در قبور سر قبر آقا است
٦١ ص
(٣٣)
باب سيم در قبر مجلسى ( ره )
٦٣ ص
(٣٤)
در شرح حالات ملا محمد تقى مجلسى و بعضى از مصنفات آن مرحوم
٦٤ ص
(٣٥)
در ذكر مكاشفه از مرحوم ملا محمد تقى مجلسى ( ره )
٦٤ ص
(٣٦)
در ذكر قبر ملا محمد باقر مجلسى و بيان مقامات آن بزرگوار
٦٦ ص
(٣٧)
در بيان مصنفات ملا محمد باقر مجلسى ( عليه الرحمه )
٦٧ ص
(٣٨)
در بيان جلالت شأن و مقامات ملا محمد باقر مجلسى
٦٨ ص
(٣٩)
در ذكر قبور علما و صلحاء سر قبر آخوند
٧١ ص
(٤٠)
در شرح حالات و مقامات آخوند ملا محمد صالح مازندرانى
٧١ ص
(٤١)
باب چهارم در قبور علماء دروازه طوقچى در شرح حال صاحب بن عباد و مقامات و مصنفات او
٧٥ ص
(٤٢)
در شرح حال على بن سهل و مقامات او
٧٧ ص
(٤٣)
باب پنجم در قبرستان آب بخشان در شرح حال آخوند ملا حسين تفليسى
٧٩ ص
(٤٤)
باب ششم در مقبرهء مرحوم حجة الاسلام در شرح حالات و مقامات مرحوم حاجى سيد محمد باقر
٨٢ ص
(٤٥)
در ذكر مصنفات مرحوم حاجى سيد محمد باقر ( ره )
٨٤ ص
(٤٦)
باب هفتم در مقبرهء مدرس و شرح حالات آقا مير سيد حسن مدرس در ذكر مصنفات مرحوم آقا مير سيد حسن مدرس
٨٨ ص
(٤٧)
باب هشتم در مقبرهء مرحوم حاجى محمد ابراهيم كرباسى در شرح حالات و جلالت شأن حاجى محمد ابراهيم كرباسى
٨٩ ص
(٤٨)
در ذكر مصنفات حاجى كرباسى ( اعلى الله مقامه )
٩١ ص
(٤٩)
در بيان قبر آقا محمد مهدى كرباسى و بيان حال او
٩٢ ص
(٥٠)
در بيان مصنفات آقا محمد مهدى كرباسى ( ره )
٩٢ ص
(٥١)
در بيان مصنفات حاجى آقا محمد كرباسى
٩٣ ص
(٥٢)
خاتمه در قبور خارج از اصفهان در بيان قبر آقا محمد على نجفى و شرح حالات او
٩٥ ص
(٥٣)
در مصنفات آقا محمد على نجفى ( ره )
٩٦ ص
(٥٤)
اشعار و مثنويات مرحوم آخوند گزى
٩٩ ص

تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٦٩ - در بيان جلالت شأن و مقامات ملا محمد باقر مجلسى

وآله ) در حق أو دعا نموده وهمچنين جناب امير ( ع ) تا حضرت حجت ( عليهم السلام ) وآخر آن آخوند خراساني دعا در حق أو نموده ، وقتى كه آن آخوند اصفهان آمده چون با آخوند ملا محمد تقى رفاقت داشته وارد منزل أو شده ، آخوند ملا محمد تقى قنداقهء آخوند ملا محمد باقر را آورده به آخوند داده در حق أو دعا كند .

وآن بزرگوار نشر حديث از همه كس در ولايت عجم - بلكه در بيشتر ولايات - بيشتر كرده وبسيارى از اوضاع صوفيه واهل بدعت را بر هم زده و " شيخ اسلام "وامام جمعه بوده ودر امر به معروف ونهى از منكر اهتمام تام داشته ، بلكه نظم مملكت مى داده .

وبسيار مواظبت در قضاء حوائج مسلمين واعانت ايشان ورفع ظلم ورسانيدن عرايض خلق به حكام وسلاطين داشته .

بلكه در لؤلؤه [١] نقل كرده تا مجلسي بود ، نظم مملكت شاه سلطان حسين را مى داد ، وبعد از فوت أو كم كم رخنه شد وبا وجود كمال حسن خلق وخنده روئى كمال هيبت را داشته ونقل شده كه آخوند ملا محمد تقى ، والدهء ايشان را امر فرموده كه در حال جنابت شير به أو ندهد واز طفوليت تا بزرگى مرحوم مجلسي تربيت در علم وعمل يافته .

واز جمله مجددين مذهب است در رأس مأة كه معروف است [٢] ، يا تجربه ، يا از روى حديث كه در هر صدى مجددي پيدا مى شود كه دين را تازه كند وترويج تامى در


[١] - " لؤلؤة البحرين " ، ص ٥٥ .

[٢]- استاد شهيد آيت الله مرتضى مطهرى در صحت اين حديث اشكال كرده وگويد : " قبل از اينكه تحقيق بكنم باور نمى كردم كه رسول اكرم صلى الله عليه وآله يك همچو جمله أي را فرموده باشد ، باز هم تحقيق كردم در تحقيق معلوم شد : اما در طرق شيعه كه اساسا اين حديث نيامده است ، بعد با كمك يكى از دوستان بالآخرة در سنن ابى داود پيدا كرديم .

در بعضى كتب ديگر حديث اهل تسنن هم هست .

از نظر سند ، آن كسى كه از رسول اكرم صلى الله عليه وآله اين حديث را نقل كرده ابو هريرة ، همان وضاع وكذاب معروف است .

" ( ده گفتار ، ص ١١٤ ) .

ودوست اين بنده جناب آقاى رضا مختارى در مقاله أي تحت عنوان " پژوهشى پيرامون يك حديث معروف " تحقيقي در بارهء ناقلان اين حديث ونيز تطبيق متن ومضمون آن با خارج وواقع انجام داده كه در مجله نور علم ، ش ١٠ ، از ص ١١٤ به بعد ، چاپ شده است ، علاقمندان رجوع فرمايند .