تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٤٠ - در تعيين قبر فاضل هندى و شمهاى از حالات آن بزرگوار و مصنفات او

آمده ، بعد گفته : اين وقت بالغ شدم ترسيدم چشمم به آنها بيفتد .

وپدر بزرگوار أو تاج الدين حسن ، از جملهء علماء كاملين واستاد فاضل بوده .

و اصل أو را بعضى فلاورجانى [١] ، وبعضي رويدشتى نوشته اند ، وجمعش هم ممكن است .

فاضل ، كتابهاى خوب دارد : كشف اللثام در فقه كه شرح بر قواعد علامه است ، در اولش اظهار نموده كه : از تحصيل به معقول ومنقول فارغ شدم وهنوز سيزده سالم تمام نبود ، مناهج السويه در شرح بر شرح لمعه ، كتاب شرح قصيدهء حميري ، وملخص التلخيص وشرح آن ، رسالهء كليد بهشت در اصول دين ، تلخيص شفاء در حكمت ، شرح عوامل ، تفسير ، وزبده أي در اصول دين ، وخور البديعة في اصول الشريعة وغير اينها .

وكمالات ومقامات اين بزرگوار مشهور است ، ومؤمنين مخصوصا به جهت بر آمدن حاجت به سر قبر أو به زيارت مى روند وتوسل مى جويند .

بسا باشد كه بعضى از مؤمنين تخت فولاد مى روند محض زيارت فاضل واكتفا به زيارت آن بزرگوار نموده به مزارهاى ديگر نمى روند ، كه أو را اهم از همه مى دانند .

وفات آن بزرگوار در ماه رمضان سنهء ١١٣٧ هزار وصد وسى وهفت ، و بعضى سى ويك گفته اند .

ودور نيست اول درست تر باشد كه در زمان غلبهء افغان در اصفهان وفات نموده باشد ، واگر پيشتر بود قبر أو بايد دستگاه وعمارت داشته باشد .

ودر همين سنه ، بزرگان بستگان شاه سلطان حسين را افغان كشت وخودش را هم حبس نموده ونگاه داشته تا در صد وچهل شهيدش كردند .