تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٢٧ - در ذكر تكيه فاضل سراب وشرح حال او

گفت : هر گاه شخص خوش صورت وپاكيزه اندامى از انسان ببينيم أو را به سينهء خود مى چسبانيم وبه بو كشيدن أو قوت مى گيريم مثل آدمى به طعام وشراب .

پس هر وقت در اينها اثر خبط دماغ ووحشت سينه وسر ببيند ، از اثر مس جنى است ، وعلاج أو اين است : قدري آب سداب - واگر با سركه باشد بهتر است - گرفته قطره أي از أو در دماغ أو چكانده شود ، آن جنى مى ميرد واو خوب مى شود به إذن خدا .

آخوند گويد : زماني گذشت واتفاق افتاد در بعضى منزلها شخص محترمى خيلى اكرام وحرمت به ما نمود .

اين جنى آمد نزد من وگفت : بگو اين صاحب منزل براى مهمانى ، خروس سفيد خود را كه در خانه دارد بكشد .

پس خواهش كرديم واو كشت ، كه عقبش گريه وناله در خانه بلند شد وخودش آمد غمگين و گفت خروس را كه كشتيم ، يكى از دخترها شبه جنوني عارض أو شده افتاد و غش كرد وما در علاج أو حيرانيم .

گويد : گفتم : مترس ، دواى دختر صرعى تو نزد من است .

بعد گفتم : كمى سداب بياوريد .

با آب ممزوج كردم وقطراتي از آن در يك سوراخ دماغ أو چكانديم ، برخاست صحيح وسالم .

وشنيدم ناله شخصي را كه ديده نمى شد ومى گفت : آه خود را كشتم به يك كلمه كه گفتم ، وسرى كه آشكار كردم نزد يك آدمى .

بعد آن جنى كه در جلو قافله مى آمد نديديم ، فهميديم أو بوده است كه به آن دختر مس نموده است وبه سداب كشته شده .

اينگونه حكايات اگر چه بعيد وعجيب مى آيد ولى ممكن است ، واز وقايع جن كه مرحوم مجلسي در سماء وعالم " بحار " وغيره وديگران نقل كرده اند ، رفع اين استبعادات في الجمله مى شود .

وآخوند ملا محمد صادق ولد ارجمند أو كه از جملهء علماء بوده ، در اينجا مدفون است .

ودر اين تكيه جماعتي از علماء وفضلاء مدفونند چنانچه از لوح