تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ١٩ - دعا كردن به اهل قبور

اول : آنچه از حضرت سيد الشهداء ( أرواحنا وأرواح العالمين له الفداء ) روايت [١] شده هر كه بخواند وقت دخول در قبرستان " اللهم رب هذه الارواح الفانية ، والاجساد البالية ، والعظام النخرة التي خرجت من الدنيا وهي بك مؤمنة ، ادخل عليهم روحا منك وسلاما مني " ، بنويسد خداوند براى أو - به شمارهء خلق از زمان آدم تا قيامت - حسنه ها .

دويم [٢] : از محمد بن مسلم كه از خواص حضرت امام جعفر صادق ( عليه السلام ) بوده ، روايت شده كه به حضرت صادق ( عليه السلام ) عرض كردم : زيارتاموات كنم ؟ فرمود بلى .

گفتم به حضرت : مى فهمند وقتى نزد آنها مى رويم ؟ فرمود : بلى والله مى فهمند وخشنود مى شوند به شما وانس مى گيرند به سوى شما .

گفتم : چه بگوئيم نزد ايشان كه رويم ؟ فرمود : بگو " اللهم جاف الارض عن جنوبهم وصاعد اليك ارواحهم ولقهم منك رضوانا واسكن إليهم من رحمتك ما تصل به وحدتهم وتونس وحشتهم انك على كل شئ قدير " .

سيم [٣] : " اللهم ولهم ما تولوا ، واحشرهم مع من احبوا " .

روايت شده اين بهترين چيزى است كه وقت گذشتن به قبرستانها گفته مى شود .

چهارم : بسيار گفتن : " اللهم اغفر للمؤمنين والمؤمنات " كه از بعض علماء مسموع شده .

وضم نمودن : " والمسلمين والمسلمات الاحياء منهم والاموات تابع بيننا وبينهم بالخيرات انك مجيب الدعوات " هم به طريق دعاء خوب است .