تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٥٩ - در بيان كرامتى از مير فندرسكى

چرخ با اين اختران نغز وخوش وزيباستى

صورتي در زير دارد آنچه در بالاستى كه هر شعرى از آن مطلبي از حكمت را داراست .

بر أو بعضى از حكماء شرح نوشته اند .

واين بزرگوار غير از مير داماد است كه قبر مير داماد بعد از مدتي تتبع مستفاد شد كه ما بين نجف وكربلا است وفعلا معين ومعروف نيست .

وغير از مير عماد نستعليق نويس خوشنويس است كه خطش در كتيبهء ارسى همين تكيه است و غزل حافظ است : " روضهء خلد برين خلوت درويشانست " تا آخر اين غزل كه از روى أو مشق مى كنند ونقشه بر مى دارند .

بالجمله مير فندرسكى از حكما است وقبر أو مرمري بلند بسته در سكوى اين تكيه كه در صحن تكيه است ، مى باشد وخيلي از مردم از قديم تا كنون اعتقادات به مقامات ايشان داشته ودارند وبر سر قبر أو توسلات مى جويند وقضاء حاجات مى خواهند .

معروف است بين عوام كه بدن أو كيميا است وبعضي چيز ها از اين جهت نقل مى كنند كه ظاهرا دروغ باشد .

در بيان كرامتي از مير فندرسكى

بلى مرحوم حاجى ملا احمد نراقى در كتاب " طاقديس " [١] كه مثنوى أو است كرامت بزرگى از أو به نظم آورده وذكر كرده كه مرحوم مير به ولايت كفر رفته و عمارت عبادتخانهء آنها خيلى قديمي ومحكم بوده وحضرات كفار بر مير حجت گرفته كه دليل حقيت دين ما ومحكمي آن وسستى دين شما آنكه مساجد شما بزودى خراب مى شود واين بنا ها وعبادتخانه هاي ما چندين سال است بدين محكمى باقى است .

مير در جواب گفته آن ذكر ها كه در مساجد خودمان