تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٥٨ - در بيان تكيهء مير فندرسكى و شرح حالات مير ابو القاسم فندرسكى

اول بناء أو از صفويه شده ، من بعد خراب شده .

گويند : نانوائى از دست فراشهاى حاكم گريخته در اين تكيه آمده واين تكيه مخروبه بوده ، با خود نيت مى كند كه اگر اين مرد بزرگوار وصاحب مقامات است فراشهاى حاكم مرا نمى بينند ، تعمير اين گنبد واينجا را مى كنم بعد فراشهاى حاكم آمده توى همانجا گشته واو رانديدند ، بعد آن مرد نانوا تعمير آنجا نموده ورفع خرابى آنجا كرده .

وفات أو در هزار وصد وشانزده ( ١١١٦ ) .

وآن بزرگوار جد سادات پاى قلعه كه از اكابر اصفهان هستند وجمعى از آنها از فضلا واهل علم وتوليت مدرسهء چهار باغ در دست بعضى از ايشان است واين سلسله با سلسلهء امام جمعه اصفهان ، وبا سلسلهء امام جمعهء طهران از يك طائفه اند .

گويند مير عماد ، ومير حسن جد ايشان از مدينه آمدند در اصفهان ودر جورت وخاتون آباد منزل كردند كه همانجا فوت شده ودر دامنهء كوه جورت مدفونند وبه زيارت ايشان هم مى روند واين سلسله هاي جليله به ملاحظهء بودن اجداد آنها در خاتون آباد ، خاتون آبادى معروف شده .

ودر اين تكيه از اجلاء اولاد آن مرحوم واين سلسلهء جليله جمعى مدفونند .

از آنجا پائين مى آيى في الجمله عمارت وباغ فاصله است ، مى رسد به قبرستان كوچكى در توى قبرستان كوچك قبر عبدالمجيد درويش ، خوش نويس معروف

در خط شكسته پهلوى .

در شرح حالات مير ابو القاسم فندرسكى

راه كه مى روى رو به تكيه در اواسط قبرستان است از آنجا مى رود تكيهء مير كه قبر مرحوم ميرزا ابو القاسم فندرسكى كه از جملهء بزرگان حكما وعرفا است ، در آنجا است وصاحب اين قصيدهء معروفه است :