تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٦ - مدخل

است در بارهء آخوند گزى مى نويسد : " ديگر از استادان بزرگوار من مرحوم آخوند ملا عبد الكريم گزى است .

وى به راستى شيخ بهائي عصر خود بود ومرجعيت تامهء قضا وفتوا داشت ، ودر عين اينكه سى چهل سال تمام امور قضائي اصفهان وتوابعش در دست أو بود ، شبى كه در گذشت خانوادهء أو نفت چراغ ونان نداشتند .

و مرحوم فشاركي از محل وجوهات حواله داد تا براى خانوادهء أو شام شب ولوازم معيشت تهيه كردند .

ومن خود يكى از حاضران آن واقعه ومباشر آن خدمت بوده ام .

اول آفتاب وپيش از ظهرها واوايل شب ، پس از نماز مغرب وعشاء حوزهء درس فقه واصول داشت .

وى همه نوع حق ولى نعمتي بر گردن من دارد .

خدايش بيامرزاد كه چه بزرگ مردى بود .

آن مرحوم طبع شعر داشت وگاهى عصر هاي جمعه انجمن شعراى شيدا را نيز زينت مى داد " .

[١] آن مرحوم حدود ده كتاب ورسالة نوشته است ، اما از بين آنها كتاب " تذكرة القبور " از شهرت بيشتر بر خوردار است .

اين كتاب ارزشمند وكم حجم حاوى شرح حال يكصد نفر از عالمان بزرگ وعارفان بلند مرتبه وشاعران معروف ومدفون در اصفهان وتوابع آن مى باشد .

وچون به فارسي تأليف شده فوق العاده مورد استقبال عامهء مردم واقع گرديده است .

ايشان در حدود سال ١٢٦٠ متولد ودر سال ١٣٣٩ ه‌ ق ( مطابق ١٣٠٠ شمسي ) وفات يافته ، ودر تخت فولاد اصفهان ، در تكيه كازرونى مدفون گرديد .