تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٩٣ - در بيان مصنفات حاجى آقا محمد كرباسى

وقت شرط مى كرده عمامه سر مريض بگذارند كه عمامه را آن مرحوم در اصفهان رواج تام داده .

وغالبا خدمت آن مرحوم كسى كه مى رفته مسألة از آن كس مى پرسيده كه مردم را مسألة دان كند .

وچون حكايات بسيار از آن مرحوم نقل مى شود كه دلالت بر صداقت آن مرحوم دارد هر چند از بعضى جهات دلالت بر حسن حال آن مرحوم دارد لكن از بعضى جهات موهن است به كلى ترك ذكر آنها شد .

وديگر قبر مرحوم حاجى آقا محمد پسر مرحوم حاجى كه طرف بالا سر قبر آقا محمد مهدى كنار ديوار كه در ايوان جلوى گنبد است ونشان بلندى ندارد .

و آن مرحوم مشغول بود به نوشتن كتابها ومواظبت آداب شرعيه ، واز شدت مواظبت بر آداب شرعيه وبعضي وضعها مردم أو را صاف وصادق مى خواندند وگفتار وكردارهاى صادقانه اش بسيار بود .

در مجلس كه نشسته بود هر سيدى را مى ديد تمام قد بر مى خاست ومى نشست اگر چه سيد دور بود واصلا ملتفتنمى شد كه براى أو بر خاست ، به ملاحظهء حديثى كه از رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) روايت شده : كسى كه ببيند اولاد مرا وقيام تام به جا نياورد جفا كرده يا مبتلا به بلاء بى دوا شود كه دو حديث در كتاب " كلمهء طيبه " حاجى ميرزا حسين نوري ( اعلى الله مقامه ) ديده شد به اين مضمونها .

وهر مجلسي كه مى نشست غالبا فضيلت اعمال خير را نقل مى كرد ويك وقت امامت مسجد حكيم را هم داشت .

مرجع در مرافعات هم بود .

معروف بود كه زود قسم مى دهد .

[ در بيان مصنفات حاجى آقا محمد پسر حاجى كرباسى ]

وكتابهاى أو بسيار است : كتاب منيع الحيوة كه به فرموده حاجى جمع عبارات علماء اصول نموده از متقدمين ومتأخرين در هر مسألة ، پانزده جلد ، شرح تهذيب علامه ، مفصل ، شرح نتايج آقا سيد ابراهيم ، مفصل ، خود مى گفت از صد هزار بيت متجاوز است ، كتابي در حدود وديات ، كتاب مفصلى د