تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٨٢ - باب ششم در مقبرهء مرحوم حجة الاسلام در شرح حالات و مقامات مرحوم حاجى سيد محمد باقر

اتقى واكمل آن مرحوم بوده ، بلكه در مراتب تقوى وقدس وعمل از بعضى جهات از پدر گذرانيده كه اخلاص بسيارى از مردم هم زيادتر بود به أو وپناه بزرگ خلق به اصفهان وغيره بود .

در مسافرت به عتبات در راه وفات نموده سنهء هزار ودويست ونود ( ١٢٩٠ ) ، در نجف اشرف از در قبلهء صحن كه بيرون روى در ايوانچه طرف چپ دالان مدفون است .

وايوان طرف راست قبر مرحوم حاجى شيخ مرتضى ( اعلى الله مقامه ) است و در اطاقهاى طرفين از دالان جمعى از علماء وكاملين مدفونند كه زيارت آنها خيلى خوب است .

مجملا اينها به مناسبت ، مرقوم شد .

مقصود بيان حال خود مرحوم سيد است .

آن بزرگوار اصلش از شفت رشت است وچندى در نجف اشرف خدمت بحر العلوم درس خوانده ودر آنجا با حاجى كرباسى رفاقت ومراوده داشتند كه بعد از رياستشان در اصفهان هم بحدى موافق بوده اند كه ما بين احدى از علماء رفاقت به اين حد معهود نيست .

هر مطلبي خدمت حاجى مى شده مى فرموده برويد خدمت سيد ، جائى مى رفته اند سيد با آن دستگاه سوار مى شده درب خانهءحاجى وحاجى را بر مى داشته وهمراه حاجى مى رفته .

حاجى براى سيد رفته در زواره ، وبه جهت تزويج ، عيالي براى ايشان آورده .

يك دختر سيد را آقا محمد مهدى [ فرزند ] حاجى [ كرباسى ] داشته كه هنوز ميان دو طائفه موافقت و مواصلت برقرار است .

گويند در نجف اشرف حاجى به ديدن سيد رفته ديده سيد افتاده است .

معلوم شده سيد از گرسنگى غش كرده ، حاجى رفته براى أو غذاي مناسبي تحصيل كره به أو خورانيده به حال آمده وسيد بحر العلوم هم فهميده شدت فقر سيد را ، اصرار نموده كه وقت غذا را به خوان أو حاضر شود قبول نكرده .