تذکره القبور: بضميمه اشعار و مثنويات - گزی برخواری، عبدالکریم بن مهدی - الصفحة ٢٠ - دعا كردن به اهل قبور

واما آنچه خصوصي است ، پس چند چيز است : اول : خواندن سورهء " انا انزلنا " [١] هفت مرتبه سر قبر مؤمن .

ومستحب است طرف پشت قبر رو به قبله بنشيند يا بايستد ودست بر روى قبر گذارد بدون آنكه روى قبر بيفتد وتكيه كند وبخواند كه ايمن شود از فزع بزرگ روز قيامت كما في الخبر [٢] .

ودر روايتي [٣] است : هر كه بخواند اين سوره را هفت مرتبه سر قبر برادرمؤمن ، خداوند ملكى را فرستد نزد قبر أو وبنويسد براى اين ميت ثواب آنچه اين ملك مى كند ، ووقتي كه خدا أو را از قبر بر انگيزاند نگذرد بر هول وترسي مگر آنكه خدا آن هول را از أو بر طرف كند به واسطهء آن ملك تا آنكه أو را داخل بهشت كند .

دويم : سورهء " حمد " و " قل أعوذ برب الناس " و " قل أعوذ برب الفلق " و " قل هو الله " و " آية الكرسي " هر يك سه مرتبه كه اينها را نيز مجلسي ( عليه الرحمة ) نقل نموده خوانده شود سر قبر مؤمن [٤] .

سيم : دست بر قبر نهد وبگويد [٥] : " اللهم ارحم غربته ، وصل وحدته ، وانس وحشته ، وامن روعته ، واسكن إليه من رحمتك رحمة يستغني بها عن رحمة من سواك ، والحقه بمن كان يتوليه " .

چهارم : اين است : بنده دست بگذارد سر قبور وبگويد " اللهم اغفر له فانه افتقر اليك " وبخواند " فاتحة الكتاب " ويازده " قل هو الله " ، منور كند خدا قبر