الهى، دردمندى فقيرم، بى نوائى اسيرم، غرق در تقصيرم، نباشد تدبيرم، در پيشگاهت عظمتت كمتر از مور. م، به گناه و آلودگى مشهورم، از فيض خاصت مستورم، از طاعت و بندگى مهجورم، از باد خوديت مست و مخمورم، از حريم ملكوت دورم، از ديدن حقيقت كورم، وجودى بى نورم، به ظاهر فريبند دنيا مسحورم، از كثرت گناه رنجورم، بند كوى توام، شرمند روى توام، زنده به بوى توام، قطره اى از جوى توام، عاشق روضه مينوى توام، هرچه هستم مخلوقى از خاك كوى توام، ذره اى سرگردان در جستجوى توام، جز رحمت از تو نديده ام، غير باد مغفرت نچشيده ام، به عشقت زنده ام، به لطفتت پاينده ام، در كوى كرامتت مانده ام، به توفيقت غير تو را از خود رانده ام، نيازمندى خود را به حضرتت با جان نيوشيده ام، عنايتى كه در مانده ام، گنهكارى شرمنده ام، ولى محو جمالت گشته ام.