مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٧٠

الهى، مرا از قيد خوديت آزاد كن، با اعلام خوشنوديت شاد كن، دلم از مى عشقت آباد كن، مرا در همه احوال ياد كن. دورم از شر كن، مرا منبع خير كن، با صالحين محشور كن، در صف بندگان منظور كن، دلم پرشور كن، سعادتمندم در روز نشور كن، جانم غرق نور كن، از خويشم به دور كن، از عشق خود مجنون كن، در جنگ با هوا و هوس گلگون كن، رحمتت را طبيبم كن، لطفت را نصيبم كن، شراب محبت در جامم كن، آزاد از ننگ و نامم كن، در عشق پايدار و دائم كن، بيابان وجودم گلشن كن، حلقه بندگيم در گوش كن، مرا اهل ذكاوت و هوش كن، مقيم كوى رضا كن، از اسارت هوس رها كن، اين تشنه عشق را سيراب كن، اين آلوده را پاك كن، اين اسير دنيا را آزاد كن، خاطر ناشادش را شاد كن، رحمتت را شامل اين رسوا كن. گوشم را از صداى محبت پر كن، قلب سياهم را از صفاى صفاتت سپيده كن، دلم را عرش معرفت كن، زنگ ماسوالله از درونم پاك كن، مرا اوج بصيرت عطا كن.