مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٤
الهى، شب تاريك باطنم را، به اشراق جمالت منور فرما، براى قلب گرسنه ام، روزى معنوى مقرر فرما، دلم را از خوشنوديت خبر فرما، وجودم را براى همگان با اثر فرما، حياتم را پر ثمر فرما، بر اين افتاد ناتوان نظر فرما، مرا موجودى ديگرفرما، جايگاهم را رضوان اكبر فرما، حالاتم را خوشتر فرما، عبادتم را بهتر فرما، نيتم را برتر فرما، روانم را از لطف ورحمتت چون مهر انور فرما، چراغ وجودم را به نور عرفان و كرامت روشن فرما، جان هجران كشيده ام را به وصالت معطر فرما، راه رسيدن اين گدا را به پيشگاه رحمتت ميسر فرما.
گدائى بر درگاه يارم بر گلزارش نه گل اما چو خارم
خزانى از گنه پژمرده هستم كمينه بنده اى شرمنده هستم
فقيرى مستحقم اندرين صف بجز عصيان ندارم مايه در كف
نر انداز در لطفش گدا را به نوميدى نخواند بينوا را
كند شاد از عنايت بندگان را بگيرد دست اين افتادگان را