مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٧٨

الهى، اى جهان هستى از قدرتت حكايتى، اى كتب آسمانى از دانش بى نهايتت آيتى، اى آثار صنع از اراده ات روايتى، به پيشگاهت از شر نفس دارم شكايتى از اين عاجز وامانده حمايتى به اين فقير خاك نشين عنايتى، اين گمراه بدبخت را از راه لطف هدايتى. درمندت را دوائى، بيمار هجرانت را شفائى، متحير كويت را بده جائى، اى كه سيد و آقائى، اهل تقوا و وفائى، عين رحمت و صفائى، بر نيازمندت عطائى، اى كه پوشنده خطائى.