مونس جان
(١)
سر آغاز
١ ص
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٥٧
الهى، اى تداوم دهند عمرم، نظرى تا از چاه گمراهى برآيم، لال شده زبانم، كر شده گوشم، تيره شده روحم، سياه شده قلبم، كور شده چشم، از گناه سنگين شده دوشم، آلوده شده وجودم، اى كاش نبودم، تا شرمنده نمى شدم از بودم. اميد دارم به رحمت بخوانيم، مغفرت آرى به زاريم، اى اميد نا اميد يم، اى آمال و آرزويم، اى نور تاريكيم، اى عقل و درايتم، افسرده و وامانده ام، بيچاره و در مانده ام، از كاروان جا مانده ام، مطرود و رانده ام، رنج فراق و هجران كشيده ام، مز تلخ غربت چشيده ام، از مخلوق خيرى نديده ام، اميد از همه بريده ام، عشقت را به جان خريده ام، گل رحمتت و احسانت را به جان خريده ام، گل رحمتت و احسانت را بوئيده ام.