مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٤١

الهى، اى زبانم در وصفت لال، اى رحم كننده بر اطفال، اى يادت سوز و گداز و حال، اى محول احوال، اى بخشند عقل فعال، اى كوبند دجال، اى منزه از قيل و قال، اى حساب كنند، ذر مثقال، اى رقيب اعمال و افعال، اى مرا عاقبت و آمال، مرا قرار ده از ابدال، اى تكيه گاه دل، اى دنيا و آخرت مرا حاصل، اين ناقص را نما كامل، گرچه نيستم قابل، ولى قبول كن اين ناقابل، كه با تمام وجود تراست مايل، اى صفاى دل، اى وفاى دل، اى براى دل، اى دواى دل، اى شفاى دل، اى صلاى دل، اى معناى دل، اى معماى دل، اى دراى دل، اى صداى دل، اى آواى دل، اى دلرباى دل، اى سزاى دل، اى ضياى دل، اى صباى دل، اى ولاى دل، اى جلاى دل، اى خداى دل، اى كيمياى دل، جلوه اى كن بخانه دل، آباد كن كاشانه دل، در عشقت بسوز پروانه دل، از مى عشقت پر كن پيمانه دل، آباد كن خم خانه دل.