ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٩٤

اوست، جز به اموري که تو را به مقام قرب مي‌رساند، دل‌خوش نگردي.

٣. عمل؛ و اين عمل بايد ازسه عضو صادر گردد: قلب، زبان و جوارح.

اما عمل قلب، به اين است که تعظيم و تحميد و تمجيد منعم را پيوسته در نيت داشته باشي، و در افعال و صنايع و آثار لطفش به انديشه و تفکر برخيزي، تا از طريق اين انديشة صحيح به او برسي، و عزم و تصميمت به طور دائم بر اين باشد که به تمام مردم از نعمت‌هايي که در اختيارت قرار داده‌اند، خير و احسان و نيکي‌نمايي و حتي از ذره‌اي بخل و دريغ، دلت را پاک نگاه داري.

اما عمل زبان، به اين است که حمد و تسبيح و تهليل قلبي را اظهار نمايي و از خدا و نعمت‌هايش همه جا سخن بگويي، و از بيان کلمات شکر مانند «الحمدلله» غافل‌ نماني و با زبانت ـ که نعمتي عظيم از نعمت‌هاي اوست ـ امر به معروف و نهي از منکر کني و به هدايت مردم مشغول باشي.

و سرانجام عمل اعضا و جوارح، به اين است که همة نعمت‌ها را ـ‌چه ظاهري و چه باطني‌ـ در طاعت و عبادت و خدمت به کارگيري و از اين که نعمت‌هاي الهي را در معصيت و مخالفت با حق مصروف داري، سخت بپرهيزي...».