ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٩١ - ٣٩ حفظ چشم از نگاه به نامحرمان
در احرام عمرة تمتّع، و حجّ تمتّع بايد به عنوان واجب شرعي محرمات احرام را رعايت کنند؛ از اين جهت ممکن است شيطان دست به کار شده، آنان را به سوي غريزة شهوت سوق دهد؛ به خصوص زن نامحرمي که هنگام اداي مناسک حج گِردي صورتش بايد بدون پوشش باشد. اينجاست که زائر بايد توجه داشته باشد که هر لحظه امکان دارد از طريق چشم چراني ـ آن هم در حرم امن الهي ـ در خطري عظيم قرار گيرد.
پس بايد با کمک گرفتن از حضرت حق و توجه به قيامت، و براي اين که حجّش آميخته با چشمچراني نگردد، از اين گناه زشت (چشمچراني و نگاه به صورت و اعضاي ناموس ديگران) بپرهيزد.
اميرمؤمنان (عليه السلام) در رواياتي چنين ميفرمايد:
«الْعُيُونُ مَصَائِدُ الشَّيْطَانِ»؛ [١]
«چشمها دامهاي شيطاناند».
«عَمَي الْبَصَرِ خَيْرٌ مِنْ كَثِيرٍ مِنَ النَّظَرِ»؛ [٢]
«کوري چشم بهتر است از بسياري از نگاهها!».
«مَنْ أَطْلَقَ طَرْفَهُ كَثُرَ أَسَفُه»؛ [٣]
«کسي که چشمش را در نگاه کردن آزاد بگذارد، اندوهش بسيار ميشود».
[١] ميزان الحکمه، ج١٣، ص٦٣١٤ ـ ٦٣١٦.
[٢] همان.
[٣] همان.