ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ١٨ - محيط امن و امان
و هرگاه آن کبوتران رفتند و به جاي خود بازنگشتند بايد به تعداد هر کبوتر يک گوسفند کفّاره بدهد.
به محيطي درميآيند که حمل اسلحه و ابزار اسلحه در آنجا ممنوع و جرم است، بايد دل هرکسي در آن محيط، آرام و مطمئن باشد که احدي به او تعرّض نميکند.» [١]
حاجي به محيطي گام مينهد که اگر از کسي نسبت به ديگري ظلمي سرزند، در حکم الحاد و خروج از دين و به منزلة بيديني است.
به محيطي ميرود که اگر کسي مال بيسرپرستي از قبيل: چمدان، و کيف و اشياي ديگر ـ چه گران قيمت و يا ارزان ـ جلوي پاي خود ديد، نبايد آن را بردارد و اجازه ندارد حتي انگشت پايي به آن بزند.
اينها احکام الهي محيط حرم است چه موسم حج باشد و چه در غير موسم حج؛ براي همه نيز يکسان است چه زائر و چه غير زائر؛ چه مُحرم و چه غيرمُحرم!
البته براي زائران و حاجيان در موسم حج از ابتداي ميقات تا پايان اعمال، تکاليف بيشتر و انضباطات فوقالعادهتري وجود دارد که لازم است مراعات کنند[٢] ، و بيترديد رعايت آن آداب، زمينة قبولي حج است.
[١] آفاق کعبه، ص٣٩.
[٢] همان.