ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٨٨ - ٣٨ کنترل زبان از گفتار ناروا و بيهوده

انتقال دهد و اسباب زحمت گردد.

٢٠. امور و وظائف عمومي خود را بر ديگران تحميل نکند و خود را ميان ديگران تافتة جدا بافته نداند؛ بلکه سعي کند با کمک به ديگران باري از دوششان بردارد، که اين خود نوعي عبادت و در حقيقت اطاعت خداست.

٢١. به قوانين و مقررات و سنن عرفي کشور عربستان احترام بگذارد، که احترام به مقررات و اجراي آنها نشانة شخصيت ايران اسلامي و مسلمان ايراني است.

٢٢. از ضربه‌زدن به شخصيت ديگران و کوچک شمردن آنان که ميهمان خداي مهربان هستند، به شدت بپرهيزد.

٢٣. به پيماني که به عنوان توبه، يا اداي مناسک با خدا بسته و يا به تعهدي که نسبت به ديگران برعهده گرفته، وفادار باشد که وفاي به عهد، نشانة ايمان به خدا و قيامت، و از ارزش‌هاي انساني است.

٣٨. کنترل زبان از گفتار ناروا و بيهوده

از آنجا که انسان در سفر فرصت بيشتري در اختيار دارد و از مشاغل و گرفتاري‌هاي وطن آزاد است، ممکن است پرحرفي کند؛ ولي زائر بايد به صورتي جدّي مواظب زبان خود باشد، و بداند که زبان جِرْم و وزنش اندک،