ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٥٨ - ٢٠ مشورت با ديگران
٢٠. مشورت با ديگران
خودکامگي در تصميم، استبداد رأي و نظر، و خود را در همة امور دانا و متخصص دانستن، کاري است که انسان را دچار زيانهاي سنگين و عواقب سوء و گاهي خسارتهاي جبرانناپذير ميکند.
مشورت با ديگران به ويژه با اهل تجربه و خردمندان و نظرخواهي از انديشمندان، کاري پسنديده و عملي مورد رضايت حق است.
مشورت با ديگران از چنان ارزش و اعتباري برخوردار است که خداي مهربان در قرآن به پيامبرش فرمان ميدهد تا در کارها با مردم روشن ضمير و اهل تجربه مشورت کند؛ با اين که ميداند پيامبر (صلّي الله عليه وآله) عاقلترين انسانهاست.[١]
ارزش مشورت به اندازهاي است که از صد و چهارده سورة قرآن، يکي از آنها شورا (مشورت) نامگذاري شده و در آن سوره، ويژگيهاي اهل ايمان را به اين صورت بازگو ميکند:
توکل و اعتماد برخدا، اجتناب و دوري از گناهان کبيره و زشتکاري، عفو و گذشت به هنگام خشم، اطاعت از خدا و اجابت دعوت حق، به پا داشتن نماز،
[١] آل عمران/ ١٥٩.