درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٢٠ - ٣ سيرۀ عملى

مى‌شود و استناد آن به او،مانند استناد افعال ملائكه به خداوند است.

٢.كرامت

ظهور كرامت به دست كسى كه مدعى امامت باشد،دليل بر صدق ادعاى او است و به بيان برخى از بزرگان،دليل بر نصّ و نصب او از جانب خداوند است.در اين مسأله دو ديدگاه هست:

يكى اينكه كرامت مستقلا دليل بر امامت است و ديگرى اينكه دليل اصلى،نصب و نص پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم يا امام سابق است و كرامت،دليل بر نصب است.اگر نص مفقود باشد و كرامت باشد، كرامت،دلالت مى‌كند كه نص بر صاحب كرامت بوده و به دست ما نرسيده است.

٣.سيرۀ عملى

اخلاق و رفتار،وضع زندگى و علم و دانش يكى از راه‌هاى شناخت امام،براى كسانى است كه اهليّت تشخيص را داشته باشند و بتوانند از اخلاق،سلوك،گفتار و برخوردهاى گوناگون،صاحب اين مقام را بشناسند. [١]

امروزه با توجه به انبوه روايات معتبر،راه براى شناخت امام زمان عليه السّلام باز است.هشتمين پيشواى شيعيان امام على بن موسى الرضا عليه السّلام مى‌فرمايد:«...الامام أمين اللّه فى خلقه و حجّته على عباده و خليفته فى بلاده و الدّاعى إلى اللّه و الذّابّ عن حرم اللّه الامام المطهّر من الذّنوب و المبرّا عن العيوب المخصوص بالعلم الموسوم بالحلم نظام الدّين و عزّ المسلمين و غيظ المنافقين و بوار الكافرين الامام واحد دهره لا يدانيه أحد و لا يعادله عالم و لا يوجد منه بدل و لا له مثل و لا نظير مخصوص بالفضل كلّه من غير طلب منه له و لا اكتساب بل اختصاص من المفضل الوهّاب...»؛ [٢]

«امام امانت دار الهى در ميان خلقش،حجّت او بر بندگانش،خليفۀ او در سرزمين‌هايش،دعوت‌كننده به سوى خدا و دفاع كننده از حقوق واجب او بر بندگان است.امام پاك از گناه و به دور از عيب‌ها است.

دانش‌ها به او اختصاص دارد و او به بردبارى شناخته مى‌شود.امام نظام‌دهنده به دين و باعث سربلندى