درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٩٣ - ٦-٤ قتل نفس زكيه
در روايات فراوانى بر حتمى بودن آن تاكيد شده است. [١]در برخى از احاديث اهل سنّت نيز با صراحت از آن به عنوان يكى از نشانههاى خروج مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف ياد شده است. [٢]
گفتنى است روايات شيعه در اينباره،به حدى است كه برخى براى آن ادعاى تواتر كردهاند. [٣]
٦-٣.خسف در بيداء
واژه«خسف»،به معناى فرورفتن و پنهان شدن است و«بيداء»نام سرزمينى بين مكه و مدينه است.
منظور از اين نشانه اين است كه سفيانى با لشكرى عظيم،به قصد جنگ با حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف عازم مكه مىشود.آنان در بين مكه و مدينه و در محلى معروف به«بيداء»،بهگونهاى معجزهآسا در زمين فرومىروند.
رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم در اينباره فرمود:«...فيبعث إليه جيش من الشام حتّى إذا كانوا بالبيداء خسف بهم...»؛ [٤]«گروهى از شام به سوى او برانگيخته مىشوند؛چون به منطقه بيداء مىرسند،به زمين فروبرده مىشوند». [٥]
٦-٤.قتل نفس زكيه
يكى از نشانههايى كه از آن به عنوان نشانه حتمى ياد شده و در برخى از منابع اهل سنّت نيز بدان اشاره گشته است؛كشته شدن انسانى پاك و بىگناه در آستانه قيام حضرت مهدى عليه السّلام بين ركن و مقام است. [٦]
[١] .ر.ك:نعمانى،الغيبة،ص ٢٥٧،ح ١٥ و ص ٢٦٤،ح ٢٦؛شيخ صدوق،كمال الدين و تمام النعمة،ج ٢،ص ٦٥٠،ح ٥؛ محمد بن حسن طوسى،كتاب الغيبة،ص ٤٣٥.
[٢] .الحاوى للفتاوى،ص ٨٠؛عقد الدرر،ص ٧٦؛و نيز ر.ك:متقى هندى،كنز العمال،ج ١١،ص ٢٧٣.
[٣] .لطف اللّه صافى گلپايگانى،منتخب الاثر،فصل ٦،باب ٦،ص ٥٦٨.
[٤] .صنعانى،المصنف،ج ١١،ص ٣٧١.
[٥] .و نيز ر.ك:طبرانى،المعجم الاوسط،ج ٢،ص ٣٥؛متقى هندى،كنز العمال،ج ١١،ص ٢٧٧،ح ٣١٥١٣؛البيان،ص ٤٤، ح ٢٣؛عقد الدرر،ص ٨٠؛الحاوى للفتاوى،ص ٧١.
[٦] .ابن ابى شيبه،المصنف ج ٨،ص ٦٧٩؛متقى هندى،كنز العمال،ج ١١،ص ٢٧٧؛جلال الدين سيوطى،الحاوى للفتاوى، ص ٧٨.