درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٦٢ - پدر حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف از نگاه اهل سنّت
حديثهاى ١٠٢١٤ به بعد،نقل كرده است.
حاكم نيز در مستدرك،حديث را از ابن مسعود فقط با جملۀ«نام او نام من است»،نقل كرده و گفته است:«اين حديث با شرط شيخين صحيح است و آنان آن را نقل نكردهاند». [١]
بغوى در مصابيح السنة حديث را-بدون اضافه-نقل كرده و گويد:حديث نيكو است. [٢]مقدسى شافعى تصريح مىكند:اين افزوده را بزرگان حديث روايت نكردهاند.پس از نقل حديث-بدون آن اضافه-مىنويسد:«گروهى از بزرگان حديث،در كتابهاى خود به همينگونه آوردهاند؛مانند:ابو عيسى ترمذى در جامع،ابى داود در سنن و حافظ ابو بكر بيهقى و شيخ ابو عمر دانى». [٣]
سپس حديثهاى ديگرى در تأييد درستى نقل خود از بزرگانى چند-مانند طبرى،احمد بن حنبل، ترمذى،ابو داود،حافظ ابو داود و بيهقى-به نقل از عبد اللّه بن مسعود،عبد اللّه بن عمر و حذيفه مى- آورد. [٤]
همانگونه كه اشاره شد،ترمذى اين حديث را از حضرت على عليه السّلام،ابو سعيد خدرى،ام سلمه و ابو هريره فقط با جمله«نام او،نام من است»،روايت كرده است.بنابراين اگر جملۀ«و نام پدرش،نام پدر من است»در متن اصلى روايت ابن مسعود مىبود،قابل تصور نيست كه همۀ اين شخصيتهاى ياد شده،به اتفاق آن را حذف كرده باشند؛هرچند آنان از عاصم بن ابى النجود هم روايت كرده باشند!
اما اينكه چگونه اين افزوده به روايتها راه يافته،احتمالاتى قابل طرح است:
١.از سوى پيروان و ياران حسنىها به منظور اثبات مهدويّت محمد بن عبد اللّه بن حسن مثنى، اضافه شده است.
٢.از سوى طرفداران بنى عباس،جهت تأييد مهدويّت محمد بن عبد اللّه(ابو جعفر)منصور عباسى، به حديث ابن مسعود افزوده شده است.اين احتمال،زمانى به واقعيت نزديك مىشود كه بدانيم محمد بن عبد اللّه بن حسن مثنى،لكنت زبان داشته و لذا پيروانش دروغ ديگرى به وايت ابو هريره افزوده و روايت را چنين نقل كردهاند:«به درستى كه مهدى نامش محمد بن عبد اللّه است و در
[١] .مستدرك حاكم،ج ٤،ص ٤٤٢.
[٢] .مصابيح السنة،ص ٤٩٢،ح ٤٢١٠.
[٣] .عقد الدرر،ص ٥١،باب ٢.
[٤] .همان،ص ٥١-٥٦،باب ٢.