احاديث پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم،دربارۀ حضرت مهدى عليه السّلام،در كتاب‌هاى مذاهب اسلامى،به اندازه‌اى فراوان است كه كمتر دربارۀ موضوعى به اين ميزان،حديث رسيده است.همين واقعيت باعث شده،تا دانشمندان علم حديث،در موارد فراوانى،به«متواتر»بودن احاديث مهدى،تصريح كنند.

احمد بن محمّد بن صديق،ابو الفيض غمارى حسنى شافعى مغربى،در كتاب ارزشمند ابراز الوهم المكنون من كلام ابن خلدون متواتر بودن حديث‌هاى مربوط به حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را به شيوه‌اى بى‌نظير و بى‌سابقه ثابت مى‌كند و بى‌اساس بودن تضعيف‌هاى ابن خلدون را در باره اين حديث‌ها به خوبى نشان مى‌دهد.در برابر،افرادى چون احمد امين مصرى،محمّد فريد وجدى و امثال آنها،اظهارنظرهاى ابن خلدون را مستندى براى گفته‌هاى ناصحيح خود برگزيده‌اند!!

غمارى مغربى،به تفصيل حديث‌هاى مربوط به حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را با تحقيق گسترده از كتاب‌هاى اهل سنّت،استخراج و روايت كرده،راويان آنها را به ترتيب برشمرده است:نخست اصحاب پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم،سپس تابعين و تابعين تابعين و بالاخره محدثان.

ابو الفيض در بخشى از كتابش گويد:«بر كسى پوشيده نيست كه به‌طور طبيعى و معمولى، غيرممكن است گروهى بيش از سى نفر از طبقات مختلف اجتماعى-و بدون آشنايى با يكديگر-بر يك سخن متفق شوند.البته اين تعدادى است كه تا امروز توانسته‌ايم از آن آگاه شويم.ما روايات مربوط به حضرت مهدى را از برخى صحابه روايت مى‌كنيم؛مانند:ابو سعيد خدرى،عبد اللّه بن مسعود،على بن ابيطالب عليه السّلام،ام سلمه،ثوبان عبد اللّه بن جزء بن حارث زبيدى،ابو هريره،انس بن مالك،جابر بن عبد اللّه انصارى،قرة بن اياس مزنى،ابن عباس، ام حبيبه،ابو امامه،عبد اللّه بن عمرو بن عاص،عمار بن ياسر،عباس بن عبد المطلب،حسين بن على عليهما السّلام،تميم‌دارى،عبد الرحمن بن عوف،عبد اللّه بن عمر بن الخطاب،طلحه،على

[١] .«حديث يا متواتر است يا آحاد.متواتر،در لغت،آمدن يكى پس از ديگرى بلافاصله است و در اصطلاح علم الحديث، منظور خبر جماعتى است كه فى حد نفسه،نه به ضميمه قرائن،اتفاق آنان بر دروغ محال،و در نتيجه،موجب علم به مضمون خبر باشد»:كاظم مدير شانه‌چى،علم الحديث،ص ١٤٤.