درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٢٥ - ٧ صاحب الزّمان

بالّذى املاها عدلا كما ملئت جورا،و كيف اكون ذلك على ما ترى من ضعف بدنى،و انّ القائم هو الّذى اذا خرج كان فى سنّ الشّيوخ و منظر الشّباب...»؛ [١]«من صاحب الامر هستم؛ امّا نه آن كسى كه زمين را از عدل آكنده سازد،همان‌گونه كه پر از جور شده باشد و چگونه او باشم، در حالى‌كه ضعف بدن مرا مى‌بينى و قائم كسى است كه در سن پيران و منظر جوانان قيام مى‌كند...».

البته آنچه بيشتر در روايات آمده«صاحب هذا الامر»است؛ولى رفته‌رفته اين تركيب به «صاحب الامر»تبديل شده و به عنوان يكى از القاب آن حضرت درآمده است.

٦.صاحب الدار

در برخى از روايات از«صاحب الدار»به عنوان لقب حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف ياد شده است.

مقصود از«دار»(خانه)،خانۀ پدرى و جدّ آن حضرت است كه در آنجا غايب شده است.از آنجايى كه ذكر نام آن حضرت،در آن دوران جايز نبود،از انواع كنايه‌ها استفاده شد كه از جملۀ آنها«صاحب الدار»است.

اسحاق بن يعقوب مى‌گويد:از محمد بن عثمان عمرى قدّس سرّه خواستم تا نامه‌اى كه در آن پرسش‌هاى سختى را مطرح كرده بودم،به حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف برساند.پس توقيعى به خط مولايمان«صاحب الدار»صادر شد...». [٢]

ممكن است اين لقب،مانند برخى ديگر از القاب آن حضرت،در موارد تقيه و ترس از دشمنان به كار مى‌رفته است.

٧.صاحب الزّمان

يكى از القاب حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف«صاحب الزّمان»است.اين لقب اگرچه در متن روايات به ندرت ذكر شده است؛ولى در زبان راويان و اصحاب و شيعيان،فراوان مورد استفاده قرار