درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٠٤ - ٢ زيديه
مىدانند؛ازاينرو هيچكس را پس از وى امام نمىدانند!
گروه ديگر مرگ محمّد را باور كرده،پس از وى ابو هاشم عبد اللّه بن محمّد را به امامت برگزيدند و به حلول روح محمّد در ابو هاشم اعتقاد يافتند.شمارى از كيسانيه نيز پس از مرگ محمّد بن حنفيه،به امامت راستين اعتقاد يافته،مستبصر شدند. [١]
از جملۀ اينان مىتوان سيد اسماعيل حميرى را نام برد كه نخست كيسانى مذهب بود،تا آنكه به ديدار امام صادق عليه السّلام نايل آمد و نشانههاى امامت و وصايت را در او ديد و از ايشان از امر غيبت پرسش كرد.امام صادق عليه السّلام فرمود:آن حق است و ليكن غيبت در دوازدهمين امام واقع مىشود.آن گاه سيد را از مرگ محمد بن حنفيه آگاه فرمود و اينكه پدرش امام باقر عليه السّلام شاهد به خاك سپردن او بوده است.حق بر سيد روشن شد و از آن عقيده برگشت و استغفار كرد.پس به حق گراييد و به مذهب امامى درآمد. [٢]
در مجموع درباره فرقه كيسانيه گفته شده است:
يكم.محمّد بن حنفيه اصلا ادعاى مهدويّت نداشته است.
دوم.مختار ثقفى هم مدعى مهدويّت محمّد بن حنفيه نبود.اين اتهامى است كه عباسيان و برخى از دشمنان،با انگيزههاى مختلف،به آن دامن زدهاند.
سوم.اين فرقه منقرض شده است و كسى در عصر حاضر،اعتقاد به امامت محمّد بن حنفيه ندارد. [٣]
«كيسانيه»بعد از محمد حنفيه دوازده فرقه شدند كه نام ايشان،در كتابهاى ملل و نحل ذكر شده است.
٢.زيديه
از فرقههاى معروف شيعه و پيرو زيد بن على بن حسين بن على عليهما السّلام هستند.اين گروه به روايتى از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم تمسّك كردهاند كه فرمود:«مهدى از فرزندان حسين عليه السّلام است و او با شمشير به پا مىخيزد و
[١] .ر.ك:مقالات الاسلاميين،ص ٢٣.
[٢] .شيخ صدوق رحمه اللّه،كمال الدين و تمام النعمة،ج ١،مقدمه.
[٣] .ر.ك:محمد بن حسن طوسى رحمه اللّه،كتاب الغيبة،فصل ١،الدليل على فساد قول الكيسانيه.