خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١

الْفِتْنَةِ «أَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَإِنَّ جَهَنَّمَ‌

و چه فتنه‌اى از اين بالاتر كه در آن افتاديد؟ و همانا دوزخ‌

لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ» [١] فَهَيْهاتَ مِنْكُمْ!

به كافران احاطه دارد. چه دور است اين كارها از شما!

وَكَيْفَ بِكُمْ؟ وَانّى‌ تُؤْفَكُونَ، وَكِتابُ اللَّهِ‌

راستى چه مى‌كنيد؟ و به كجا مى‌رويد؟ با اين‌كه كتاب خدا- قرآن-

بَيْنَ اظْهُرِكُمْ امُورُهُ زاهِرَةٌ [٢] [ظاهِرَةٌ]،

در ميان شماست، همه چيزش پر نور،

وَاعْلامُهُ باهِرَةٌ [٣]، وَزَواجِرُهُ لائِحَةٌ،

نشانه‌هايش درخشنده، نواهى‌اش آشكار،

وَاوامِرُهُ واضِحَةٌ، قَدْ خَلَّفْتُمُوهُ وَراءَ

اوامرش واضح، اما شما آن را پشت سر

[١]. توبه، آيه ٤٩.

[٢]. از «زهر» درخشان، فروزان.

[٣]. نور چهره و غالب.