خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤
وَمُنْتَدىً [١] وَمَجْمَعٍ؟ تَلْبَسُكُمُ الدَّعْوَةُ
و در جلسات و مجمع شما اين معنا گفته مىشود
وَتَشْمَلُكُمُ الْخُبْرَةُ وَ انْتُمْ ذَوُو الْعَدَدِ
و اخبارش به خوبى به شما مىرسد و باز هم خاموش نشستهايد؟ با اينكه داراى
وَالْعُدَّةِ وَالْاداةِ وَالْقُوَّةِ، وَعِنْدَكُمُ السِّلاحُ
نفرات كافى و تجهيزات و نيروى وسيع و سلاح
وَالْجُنَّةُ، تُوافِيكُمُ الدَّعْوَةُ فَلا تُجِيبُونَ،
و سپر هستيد، دعوت مرا مىشنويد و لبيك نمىگوييد؟
وَتَأْتِيَكُمُ الصَّرْخَةُ فَلا تُغِيثُونَ (تُعينُونَ)،
و فرياد من در ميان شما طنينافكن است و به فرياد نمىرسيد؟
وَانْتُمْ مَوْصُوفُونَ بِالْكِفاحِ [٢]، مَعْرُوفُونَ
با اينكه شما در شجاعت زبانزد مىباشيد
[١]. مجلس و محل مشورت.
[٢]. بدون زره وسپر به استقبال دشمن رفتن.