اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٠٩ - اطلاعات بیوگرافی درباره کابینه افغانستان

شده) در حدود سال ١٩٢٩ در نزدیکی کابل متولد شد. او پسر یک ژنرال احتمالاً فامیل دور داود است.

وی هنگامی که در کابل بود یک دانشجوی آشوبگر بود و ٥ سال (از سال ١٩٥٢ تا ١٩٥٦) را در زندان

گذراند. بعد از آزادیش از زندان دوره حقوق خود را به پایان رساند و با میر اکبر خیبر، رهبر کمونیست که

قتلش در ١٧ آوریل، اولین نشانه آشکار از ناآرامی بود که اتفاق افتاد، (گزارش کابل ٣١٤٢) دوست شد.

تقریبا در سال ٦٠ او دوست نزدیک (عاشق) آناهیتا راتبزاده شد، که اکنون وزیر امور اجتماعی است. و در

سال ١٩٦٥ او برای پارلمان انتخاب شد. در ١٩٦٥ به عنوان یک عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست در

کنگره آن برگزیده شد. در ١٩٦٧، او در مخالفت با گروه تره کی (خلق) برای تشکیل حزب پرچم به خیبر

پیوست. به خاطر تماسهای نزدیک با ولی خان و حزب عوام ملی در پاکستان، او به عنوان یک حامی قوی

مسئله پشتونستان شناخته شده بود.

در سال ١٩٧٣ او «بزرگترین تظاهرات در تاریخ افغانستان» را برای اعتراض به موافقتنامه آبهای

هیرمند با ایران، رهبری کرد. ببرک یکی از هفت رهبر کمونیستها بود که توسط حکومت داود در ٢٥ آوریل

دستگیر شد. (کابل ٣٢٢٧)

حفیظ اللّه امین: معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه. امین در سال ١٩٢٨ در پغمان متولد شد. در

اوایل سال ١٩٥٩ او به عنوان یک چپی آشوبگر شناخته شد. امین در رشته آموزش و پرورش متوسطه در

سال ١٩٥٨ از کلمبیا لیسانس گرفت و برای دو سال تحصیل اضافی (در سالهای ٦٥ ١٩٦٣) به کلمبیا

بازگشت. هزینه هر دو اقامت موقتی او توسط بورس کمکی ایالات متحده تأمین شد.

امین با تره کی در اواسط سالهای ٦٠ همکاری نمود و در دسته بندیهای بسیار سخت بین خلق و پرچم

در سال ١٩٦٧ توسط پرچمیها متهم شد که عامل سیا است. به عنوان عضو مجلس عوام، امین گاهگاهی

صریحا علیه فعالیتهای ایالات متحده در افغانستان صحبت می کرد. امین هم در میان آن کمونیستهایی بود

که توسط حکومت داود در ٢٥ آوریل دستگیر شد.

ناخدا محمد اسلام: معاون نخست وزیر و وزیر مخابرات. (گزارش کابل ٣٣٥٠ را ببینید)

سرهنگ عبدالقادر: وزیر دفاع. ( گزارش وزارت خارجه ١١٠٠٧٤ و دفتر وابسته دفاعی، کابل ٧٨

٠٠٣٨ ٨٠٠ ٦ ٨٤ را ببینید.)

نور احمد (پنجوایی): وزیر امور داخلی. احمد یانور، یا پنجوایی، پسر یک ملاک ثروتمند در منطقه

قندهار است. به نظر می رسد که او یک فارغ التحصیل دانشگاهی باشد. انگلیسی صحبت می کند و قبل از

انتخابش برای پارلمان در سال ١٩٦٥ یک کارمند جزء در وزارت امور خارجه بود. در سال ١٩٦٨ او با

ببرک کارمل و حزب پرچم همکاری کرد. در پارلمان، او یک خط کمونیستی تندی را انتخاب کرد، اما

اطلاعات بیوگرافی ما به طور مبهم بیان می کند که او ممکن است رام شدنی تر و بی تعصب تر از دیگر

کمونیستها باشد.

سلطان علی کشتمن: وزیر طرح و برنامه، کشتمن در سال ١٩٥٣ در کابل متولد شد. گزارش شده که او

در سال ١٩٦٦ عضو کمیته مرکزی حزب دمکراتیک خلق (شکل پیشین حزب خلق) بوده است. در سال

١٩٦٥ او برای به دست آوردن یک کرسی در مجلس عوام تلاش کرد ولی در انتخابات شکست خورد. در

سال ١٩٦٧ او پست مدیر کلی را در بخش اقتصادی وزارت صنایع و معادن تصرف کرد. خواهران او از

اولین حامیان آناهیتا راتبزاده، وزیر امور اجتماعی، فعلی بوده اند.