اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢٥٠ - وضعیت سیاسی ایران

سند شماره (٣٢)

خیلی محرمانه تاریخ: ٢٩ اکتبر ١٩٧٨ ٧ آبان ٥٧

از: سفارت آمریکا تهران

به: وزارت امور خارجه واشنگتن

موضوع: تحولات سیاسی

١ سناتور نزدیک به شریف امامی در ٢٩ اکتبر از طریق واسطه با کنسول سیاسی تماس گرفت که

بگوید او تازه نخست وزیر را دیده است و او (نخست وزیر) علیرغم شایعاتی که در شهر وجود دارد که

دولت او در حال سقوط است، محکم ایستاده است. نخست وزیر با شریعتمداری صحبت کرده بود. دومی

(شریعتمداری) پسر و دامادش عباسی را به پاریس می فرستد (احتمالاً برای بحث بیشتر با خمینی).

٢ او همچنین گفت که وزیر امور اجرائی آزمون استعفا کرده است و استعفایش قبول شده است. (در

مطبوعات امروز استعفا رد شده بود) او در مقامش خواهد بود تا زمانی که جانشینی پیدا شود.

اکنون جانشینی پیدا شده و استعفا بزودی اعلام خواهد شد. (به نظر می رسد که این با گزارش از طرف

محرم دیگر شریف امامی که به ما گفت نخست وزیر به خاطر اینکه ١١ وزیر اصلی او به وسیله شاه معین

شدند، منجمله وزیر امور خارجه، ناراحت بود و اینکه او برای عوض کردن آنها تلاش خواهد نمود، جور

در می آید. آزمون وزیری بود که نخست وزیر باید بیشتر از همه با او مخالف می بود، امین (صنایع و معادن)

و کانی (اوقاف) کمتر از دیگران.

وضعیت سیاسی ایران

سند شماره (٣٣)

صورت مذاکراتخیلی محرمانه

شرکت کنندگان: شهریار آهی، بانک عمران، مجید تهرانیان، مؤسسه توسعه و ارتباطات ایران، استیفن

کوهن، معاون دستیار دبیر، کارل کلمنت، مأمور میز ایران (وزارت خارجه)، جورج لامبراکیس، کنسول

سیاسی، جان استمپل، مأمور سیاسی

زمان و مکان: ٦ نوامبر ١٩٧٨ مؤسسه توسعه و ارتباطات ایران (برابر با ١٥ آبان ٥٧)،

موضوع: وضعیت سیاسی ایران

در طول بیش از ٢ ساعت و نیم بحث، آهی و تهرانیان مشاهدات جالبی را در مورد جنبه های سیاسی

اجتماعی بحران جاری ایران ارائه کردند. کوهن روی سیاست حقوق بشر ایالات متحده براساس اثر آن بر

روی ایران صحبت نمود و گروه بحث کرد که آیا بحران سیاسی تهران بدون تحریک سیاسی حقوق بشر

ایالات متحده رخ می داد.

ریشه های وضعیت فعلی

آهی گفت دفاع دولت کارتر از حقوق بشر با تمایل دولت ایران بدادن آزادی سیاسی دست به دست هم

دادند و موقعیتی را به وجود آوردند، که دولت ایران کنترلهای سیاسی را در زمانی که نارضایتی اقتصادی

بالا می گرفت کم کم از میان برداشت. در نتیجه ١٠ تا ١٥ سال سرکوبی مخالفین سیاسی، جنبشهایی نظیر

جبهه ملی و جنبش های مذهبی به طور زیرزمینی فعالیت کرده اند. مخالفین مجبور بوده اند به مذهب روی