اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٥٨ - عبدالرحمن قاسملو (ایران)

طالبانی هنگامی که در اوایل سالهای ١٩٦٠ جنگ بین کردها و بغداد شروع شد به عنوان یک فرمانده

نظامی و یک طرف مذاکره سیاسی برای ملامصطفی خدمت کرد. اما اختلاف با بارزانی بر سر اقتضای

توافق و قابل قبول بودن شرایط مذاکره با بغداد و منجر به یک سری جداییها بین این دو شد. بارزانی ابتدا او

را در سال ١٩٦٤ از حزب دمکرات کردستان اخراج کرد و سپس در سال ١٩٦٧ او را به طور غیابی

محکوم به مرگ نمود. در همین زمان طالبانی در بغداد تحت حفاظت دولت زندگی می کرد. برخوردهای

بین دستجات وفادار به این دو رهبر مخالف پرطول اواخر سالهای ١٩٦٠ دوباره شروع شد. (خیلی

محرمانه)

خصومت بین بارزانی و طالبانی توسط بغداد از طریق سیاست حمایت از یک گروه کرد بر علیه

دیگران، تشدید می شد. دولت بعث تا مارس ١٩٧٠ که با بارزانیها به توافق رسید، با کمکهای مالی به

طالبانی به او پاداش می داد. طالبانی که با از دست دادن حامی خود با سرنوشتی نامشخص به عنوان یک

تبعیدی مواجه شده بود. در اوت ١٩٧٠ با بارزانی آشتی کرد و سازمان خود را به نام حزب انقلابی

کردستان با حزب دمکرات کردستان ادغام کرد. طالبانی سال بعد به عنوان نماینده بارزانی در خاورمیانه و

اروپا مسافرت کرد. طالبانی به دنبال جداییش از بارزانی در سال ١٩٧٤، به سوریه تبعید شد. جایی که در

سال ١٩٧٥ اتحاد ملی را پایه ریزی کرد. (خیلی محرمانه)

عبدالرحمن قاسملو (ایران)

عبدالرحمن قاسملو (ایران)

قاسملو که ٤٩ سال دارد و در خانواده ثروتمند زمینداری در ارومیه (رضاییه سابق) در کردستان ایران

متولد شد. پس از یک سالی که به عنوان دانشجوی اقتصاد در پاریس به سر برد به پراگ رفت و از آنجا تا

سال ١٩٥٣ که به ایران برگشت. ادامه تحصیل داد. تا آن موقع قاسملو یک عضو کمیته اصلی حزب

دمکرات کردستان و مأمور روابط حزب توده ایران (کمونیست) بود. (SNF NC OC)

دو سال بعد به دلیل فعالیتهای چپی خود مجبور به فرار از ایران شد و به پراگ بازگشت و سخنران دانشگاه

شد و به فعالیتهای خود در حمایت از حزب توده و حزب دمکرات کردستان ادامه داد. جزئیات زندگی

قاسملو در دو دهه بعد محدود می باشد. به نظر می رسد که تا هنگامی که از قرار معلوم از شوروی به دلیل

هجومش به چکسلواکی منزجر شد، بین عراق و پراگ در رفت و آمد بود. ممکن است که اوقاتش را در

فرانسه گذرانده باشد، جایی که او پس از خاتمه شورش کردهای عراق به دلیل معاهده ١٩٧٥ ایران و عراق

در آن زندگی می کرده است. قاسملو تا سال ١٩٧٨ به تدریس تمدن و زبان کردی در پاریس مشغول بود.

(SNF NC OC)

او در پاییز ١٩٧٨ تماسهایی را با آیت اللّه خمینی در پاریس برقرار کرد و در دسامبر به منظور رهبری

احیای حزب دمکرات کردستان به ایران مراجعت نمود. او در حال حاضر به عنوان اولین در میان برابرها

ریاست را به عهده دارد بدون اینک، قدرت اجرائی از خود بر روی این سازمان عاری از انسجام و

نامتجانس که در عین حال به سرعت رو به رشد است، داشته باشد. او با نیروی تمام بر ادعای خود اصرار