اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٣٥ - ظهور ناسیونالیسم کردی

از جنوب شرقی ترکیه را تشکیل می دهد به رسمیت شناخته شد. (طبقه بندی نشده)

به هر حال قرارداد متارکه هرگز مورد تصویب قرار نگرفت و در ژوئیه سال ١٩٢٣ معاهده توازن که اقلیت

کردها را نادیده می گرفت، جایگزین آن شد. «کردستان جنوبی» استان موصل عثمانی که در زمان خاتمه

جنگ تحت کنترل انگلستان بود قسمتی از استان جدیدالتأسیس عراق شد که تحت قیمومیت انگلستان

قرار گرفت. باقیمانده کردستان تحت کنترل ترکیه و عراق قرار گرفت و قسمتهایی هم در سوریه و شوروی

قرار گرفت. (طبقه بندی نشده)

کردهای ایران در طول جنگ، اوقات بهتری را گذراندند. دولت رضاخان که بعدا شاه پهلوی شد، با

سرکوب قبیله به قبیله به وسیله اسلحه و یا دوز و کلک یک ملیت متحد جدیدی را بنا نهاد. او رهبران با

نفوذ کرد را مجبور به اقامت در تهران یا جاهای دیگر کرد. آشوبهای سالهای ١٩٢٠، ١٩٢٦ و ١٩٣٠ به

رهبری آقا اسماعیل، معروف به سیمیتقو، از قبیله شیکاک، سرکوب شد. از طرف دولت ایران تلاشهایی

صورت گرفت تا زبان فارسی در بین کردها رایج شود و لباسهای مدرن غربی بجای لباسهای سنتی کردها

مورد استفاده قرار گیرد. یک شورش در سال ١٩٣١ به رهبری شیخ تافر از قبیله حمدان با شدت سرکوب

شد و سپس دولت با مقداری واقعیت اعلام کرد که هیچ مسئله ای در مورد کردها ندارد. (طبقه بندی نشده)

در عراق شورش شیخ محمود در سلیمانیه در سال ١٩١٩ به وسیله انگلستان سرکوب شد. شورش

دیگری در سال ١٩٢٣ توسط شیخ محمود که خود را شاه کردستان جنوبی خواند، یک بار دیگر سرکوب

شد، ولی این شورش حق آموزش زبان کردی در مدارس را به دنبال داشت. حقی که در معاهده ملیتهای

تحت قیمومیت انگلستان در سال ١٩٢٥ ذکر شد. اگرچه سیاست خارجی بریتانیا مخالف تمایلات

تجزیه طلبانه کردها نبود ولیکن کشف نفت در جنوب ایران و امکان پیدایش نفت در شمال عراق عملاً بر

علیه حمایت بریتانیا از کردستان مستقل عمل کرد. کشف نفت در سال ١٩٢٧ در منطقه کرکوک که امتیاز

آن به آمریکا و اروپاییها داده شد، عملاً تمایلات غربیها را برای حمایت از جنبش استقلال طلب کرد

متوقف کرد. (طبقه بندی نشده)

عراق که در سال ١٩٣٠ استقلال یافت، در سال ١٩٣٢ به منظور کسب عضویت در جامعه ملل، قانون

حفاظت از جامعه کردها را وضع کرد. اما در همان سال، تلاشهای دولت جهت تحکیم کنترل خود بر مناطق

شمالی، شورشی را که به رهبری ملامصطفی بارزانی هدایت می شد، سرکوب کرد. حملات هوایی به وسیله

انگلستان که حضور نظامی خود را بعد از استقلال عراق حفظ کرده بود، ملامصطفی و حامیانش را مجبور

کرد که به ترکیه عقب نشینی کنند. بارزانیها دوباره در سال ١٩٤٣ قیام کردند و تا هنگامی که ملامصطفی در

سال ١٩٤٥ به ایران گریخت، مطیع نشدند. (طبقه بندی نشده)

اشغال ایران در سال ١٩٤١ توسط روسیه و انگلستان، برای کردها این فرصت را پیش آورد که تنها

ایالت کردستان مستقل را در سالهای اخیر تشکیل دهند. در مدتی بیش از چهار سال و در مناطق اشغالی

روسها که کردستان هم شامل آن می شد، آذربایجانیها و کردها که هر دو در طی دوره اشغال علیه دولت

مرکزی قیام کرده بودند، به طور مؤثری خود را اداره کردند. در دسامبر ١٩٤٥، هر دو گروه (ناسیونالیسم)

ملی گرا اعلام جمهوریهای مستقل کردند: جمهوری دمکراتیک آذربایجان (ایران) و جمهوری دمکراتیک

مهاباد. رئیس جمهور کردستان «قاضی محمد» بود که از قیام ١٩٤١ رهبری کمیته را در اختیار داشت و بر

منطقه حکمرانی می کرد. تنها حضور واحدهای نظامی روسی بود که مانع برقراری مجدد کنترل ایرانیها بر