نگاهی گذرا به بسیج و بسیجی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٧ - نقش اجتماعي بسيج

امور اخلاقي و فرهنگي آنان بپردازد، انجام تمام اين وظايف فرصت ديگري براي وي باقي نمي‌گذارد. چنين کسي اگر بر فرض بتواند اين بار سنگين را به منزل برساند، از امور فردي و خانوادگي خويش باز خواهد ماند، و هنگامي که افراد نتوانند وظايف مربوط به خودشان را به درستي انجام دهند، گَرده جامعه نيز در عمل مختل مي‌شود، و اين خود، گونه‌اي نقض غرض است. اين بدان معناست که هر فرد براي اداي تکليف اجتماعي خويش از وظايف فردي خود باز مي‌ماند، و در نتيجه در نگاهي کلان جامعه‌اي که اين افراد سازنده آن‌اند گرفتار خِلَل خواهد شد. اما از سوي ديگر، هميشه در جامعه هستند کساني که هم بلاغت نسبي دارند، هم احساس مسئوليت بيشتر، و هم آماده فداکاري‌اند. وجود چنين کساني در جامعه، بار اکثريت را سبک مي‌کند؛ چه اينان داوطلبانه، و از سَرِ ايثار، وظيفه و بارِ ديگران را به دوش مي‌گيرند. همان‌طور که قرآن شريف مي‌فرمايد: وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَر؛[١] «و بايد از ميان شما، گروهي، (مردم را) به نيكي دعوت كنند و به كار شايسته وادارند و از زشتي بازدارند، و آنان همان رستگارانند». بايد همواره در جامعه گروهي آماده باشند تا به نيازمندي‌هاي مادي و معنوي ديگران رسيدگي کنند؛ چراکه هيأت